تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 217

آقایان در این موضوعی که امروز بحث شد، فکر کنید. از پدر و برادرها هم استفاده کنید که واقعاً هدف یک انسان از تحصیل چیه؟ تا به خواست خدا - اگر عمری بود - جلسه ی بعد درباره ی آن صحبت کنیم.

چنان که مشاهده می کنیم:

1) مرحوم استاد علامه کرباسچیان در ابتدای ورود به کلاس با دانش آموزان گرم می گیرد. سپس به طرح سؤال می پردازد و با چاشنی های نمکین خود، دانش آموزان را علاقه مند به پاسخ می کند. ذهن آن ها را به چالش می کشد و درگیر موضوع می کند. بچه ها را بر انگیزد و به پاسخ دادن فرا می خواند.

اول یه خورده فرکش بوکنین (فکرش را بکنید) یالا بگین بچه ها! یالای ه مرد پاشه!

2) هر یک از دانش آموزان نظری می دهند. مرحوم علامه پس از هر پاسخ داده شده اظهارنظر نمی فرماید و دیدگاه دانش آموز را دقیقاً پس از ابراز آن، نقد و بررسی نمی نماید. امّا در پایان بحث خود دو جمله ی مهم به کار می برد: «نه ببینید آقایون باید یه خورده وسیع تر فکر کنین!» - «به این مقدار مطلب تمام نمی شه باید یک فکر دیگه کرد.» با این دو جمله ایشان به دانش آموزان می فهمدند که نظرات داده شده به نتیجه ی مطلوب نرسیده و از مقصود دور افتاده است. در حقیقت مرحوم علامه همه ی نظرات دانش آموزان را در دو جمله ارزیابی کرده و به آن ها رسانده که به نتیجه ی صحیح دست نیافته اند.

مرحوم علامه نقطه ی خاصی را رصد کرده است. به همین خاطر مستقیماً حاصل فکر متربّیان را ارزیابی می کند و پس از آن به تفکر وسیع تر و کلان تر دعوتشان می نماید. فکر وسیع تری که علامه در پی آن است فکری است که به نتیجه ی مطلوب او منتهی می شود.

2-4) تحلیل جلسه ی دوم کلاس اخلاق مرحوم استاد علّامه

جلسه های بعدی درس اخلاق مرحوم علامه، صحت تحلیل فوق را آشکار می کند. در جلسه ی اوّل نتیجه ای که علامه در پی آن بوده به دست نمی آید ولی ایشان بحث را