تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 225

صفحه 225

فصل اول: هفت سال اوّل

اشاره

در روایات شریف مفاهیم ذیل درباره ی این مقاطع سنی به کار رفته است:

آقایی متربّی (اَلوَلَدُ سَیِّدٌ سَبعَ سِنینَ)

فرصت دادن به متربّی برای بازی (دَع اِبنَکَ یَلعَب سَبعَ سِنینَ، اَلغُلامُ یَلعَبُ سَبعَ سِنینَ)

گل خوش بو بودن متربّی (وَلَدُکَ رَیحانَتُکَ سَبعاً)

لزوم در بر گرفتن و حمل کردن متربّی (اِحمِل صَبیّک....)

رشد دادن بدنی متربّی (یربی الصبی سبعاً)

درباره ی مفاهیم فوق به توضیحات ذیل توجّه می دهیم:

1) معنای «سید بودن» متربّی در 7 سال نخست

نخستین تعبیری که مورد بررسی قرار می دهیم، تعبیر «سید» - آقا - است. فرموده اند: «در هفت سال اول، فرزند تو، سیّد است». برای دریافت لطافت این تعبیر توضیح مختصری به عنوان مقدمه لازم است.

اولاً کودک پیش از سن 6 یا 7 سالگی (1) هنوز به سن تمیز نرسیده و عقلانیت در او

1- چنان که مشاهده شد روایات سه مقطع هفت ساله، شامل 5 روایت می باشند. در یکی از روایات نیز فرایند تربیت مقطعی به دو مقطع 6 ساله و یک مقطع 7 ساله تقسیم شده است (روایت 6 در قسمت «ب» مقدمه). این تقسیم متفاوت ممکن است بدان خاطر باشد که برخی متربّیان به صورت شخصی و فردی با دیگران متفاوت هستند و مقاطع اوّل و دوم - بسته به ویژگی های فردی متربّی - بین 6 تا 7 سالگی او در نظر گرفته می شود. به هر حال سن 6-7 سالگی یک بازه ی طبیعی برای بلوغ عقلی است که هر جا تحقق یافت نقطه یا مرحله ی آغاز مقطع دوم است.

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه