تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 232

3) معنای «یربی الصبی» و «دَع ابنَک یَلعَب»

در لغت عرب «تربیت» به معنای رشد دادن، تغذیه کردن و باور آوردن جسم متربّی می باشد(1) و جنبه ی روحی و معنوی این لغت - که در فارسی مورد استفاده است - در لغت عرب مورد استفاده قرار نمی گیرد. با این توجّه، تعبیر «یُربّی الصَّبیّ سبعاً» ناظر به رسیدگی های جسمی و بدنی والدین به فرزند خواهد بود.

اما توصیه ی دیگر در هفت سال نخست این است که کودک را رها کنیم تا بازی کند. «رها کردن کودک به حال خود» به این معناست که هیچ گونه آموزش یا القای مثبتی نسبت به وی صورت نگیرد. بازی کردن کودک با نشستن او در کلاس و حفظ نظم و نظام آموزش مستقیم، سازگار نیست امّا در عین حال به معنای نفی هرگونه آموزشی به کودک، نمی باشد. بسیاری از ارزش ها یا عادات مثبت را می توان در ضمن بازی به کودک آموزش داد. با چنین رویکردی می توان از زمینه ی مناسب استعدادهای کودک استفاده کرد. توانایی هایش را شناخت، خلاقیت وی را پرورش داد و آرام آرام به نظم فکری و رفتاری اش کمک کرد. به این ترتیب آزاد گذاشتن کودک در بازی هایش به معنای رها کردن کامل او نیست بلکه به موازات آن، و در قالب آن، می توان بسیاری از مفاهیم مثبت را به وی انتقال داد و بذر رفتارهای مثبت را در وجودش کاشت.

به این ترتیب آموزش ارزش ها به کودک کاملاً امکان پذیر است امّا این آموزش را باید در ضمن بازی صورت داد چون کودک در این سن، ظرفیت آموزش چارچوب دار و نظم مدرسه ای را ندارد.

ناگفته نماند که والدین هشیار و ارزش مدار حواسشان هست که رویکرد صیانت را از همین ابتدا و در بازی ها و اسباب بازی های کودک نیز رعایت کنند. به همین جهت باید مثلاً نسبت به اسباب بازی های کودک هم حساس بود، نکند برخی اسباب بازی ها مروج فرهنگی ضد ارزشی باشند و کودک ما را از همین ابتدا تحت آموزش های غیرمستقیم منفی قرار دهند. برخی اسباب بازی ها مروج بی بند و باری در پوشش

1- برای ملاحظه تفصیلات و مستندات بنگرید به کتاب «تربیت عقلانی» ج1، بخش اول.