تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 24

قرآن او را به جایی نمی رساند و این ثواب هم به والدینش داده نمی شد. پس مهمّ ترین بخش تربیت الهی این فرزند، تقویت روحیه ی تسلیم و انقیادش در برابر اولیای الهی است.

2) تولی و تبری؛ لازمه ی ولایت

اهمیت ولایت و تسلیم در برابر پیامبر و جانشینان ایشان (علیهم السلام) را در عنوان پیش تذکر دادیم. تسلیم نسبت به نبی و امام، نشأت گرفته از معرفت صحیح به آن دو است. اساس این معرفت بر آن است که عاقل، این بزرگوران را سفرا و جانشینان خدا در زمین بداند. به خاطر اطاعت از خدا مطیع آنها باشد یا به تعبیر دقیق تر اطاعت از آنها را عین اطاعت از خدا شناسد. پس تسلیم یکی از فروع معرفت است. به همین صورت، محبّت نیز از شاخه های معرفت، به حساب می آید. درست است که معرفت، خود به خود محبّت را در پی می آورد؛ امّا می توان مقدماتی فراهم ساخت که محبّت فرزند به پیامبر و اهل بیت ایشان (علیهم السلام) افزون تر شود. پدر و مادر علاوه بر زمینه سازی برای اعطای معرفت، موظف اند به طور جداگانه برای ایجاد محبّت اهل بیت (علیهم السلام) نیز در فرزندشان سرمایه گذاری کنند.

جناب جابربن عبدالله انصاری - از اصحاب بزرگوار پیامبر اکرم (صَلیَّ اللهُ عَلَیه و آله و سَلَم) - در کوچه و محله های انصار گام می زد؛ در حالی که ندا می کرد:

علی (علیه السلام) برترین انسان است. پس هر که [از ولایت او] روی گردان شود، کافر شده است. ای گروه انصار! فرزندانتان را بر محبّت علی (علیه السلام) بار آورید.(1)

یکی از راه های مؤثر تأدیب فرزندان بر محبّت اهل بیت (علیهم السلام) فضاسازی مثبت است. شرکت در مجالس شادی و مصیبت اهل بیت (علیهم السلام) یکی از این طرق مؤثر می باشد. خصوصاً بردن فرزندان به مجالس عزای حضرت سیّدالشهدا (علیه السلام) برای این مهمّ کارساز است. برخی خانواده های متدین به این سنت زیبا پای بند هستند که برای اعیادی مانند «نیمه شعبان» یا «غدیر» حساب ویژه ای باز می کنند. خانه تکانی خود را

1- من لا یحضره الفقیه/3/493؛ علل الشرایع/1/142.