تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 26

«تسلیم و منقاد» کرده اند و «فقه» نبوی و علوی (علیهماالسلام) را به او آموخته اند. متربّی آرمانی در عصر غیبت امام معصوم همین رویکرد را دنبال می کند. مسأله ی «اجتهاد و تقلید» برای وی یک اصل در حوزه ی احکام است و اگر خود به اجتهاد نرسیده، پیروی از فقاهت و مرجعیت را یک تکلیف قطعی می شمرد. در یک کلام متربّی آرمانی در حوزه احکام یک متربّی «توضیح المسائلی» است که در گام به گام حرکت خود پی گیر انجام «وظیفه ی شرعی» خود می باشد. این رویکرد حاصل انقیاد و تسلیم او در برابر حجت خداست که نتیجه ی آن «تعبد» در برابر احکامی است که شارع مقدس صادر فرموده؛ یعنی عمل بی چون و چرا به آنها و تشکیک و تردید نکردن در مفاد آنها.

1-3) احکام عبادات

اشاره

پس از تثبیت روحیه ی تعبد در متربّی ، نبوت به آموزش مسائل فقهی به وی می رسد. آموختن احکام نجاست و طهارت و در رتبه ی بعد آموزش احکام عبادات برای متربّی آرمانی یک ضرورت به حساب می آید. در راس عبادات باید حساب ویژه ای برای «نماز» گشود و برای مهمّ شدن آن در نظر متربّی برنامه ریزی دقیق کرد. با نظریه این اهمیت، قدری درباره ی نماز و عناوین برجسته ی آن بحث می کنیم.

1-1-3) آموزش بسم الله الرّحمن الرَّحیم

آموزش کریمه ی «بسم الله الرحمن الرَّحیم» به عنوان نخستین لازمه های نماز جایگاهی ویژه دارد و نیز به طور خاص و مستقل قابل توجّه است. همین که والدین، به یادگیری فرزندشان اهتمام داشته باشند برای آن ها مایه ی برکت است. رسول اکرم (صَلیَّ اللهُ عَلَیه و آله و سَلَم) می فرمایند:

هنگامی که معلّم به کودک می گوید: «بگو: بسم الله الرحمن الرَّحیم» و او، آن را به زبان می آورد، خداوند برائت کودک، والدینش و معلّم را از آتش می نگارد.»(1)

1- جامع الأخبار/42.