تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 267

صرف غلبه ی عطش نمی توانند روزه ی خود را افطار کنند.

به هر طریق این شیوه و منش نشان می دهد که پیش از رسیدن به سن تکلیف باید برای خو گرفتن متربّی با عبادات، خیز برداشت. ممکن است متربّی پیش از سن تکلیف نتواند وظیفه ی شرعی خود را کامل انجام دهد ولی عمل ناقص او بهتر از ترک کلی آن است. فایده ی عمل نصفه و نیمه ی او، این است که برای انجام کامل عبادت در سن تکلیف، عادت می کند و طاقت می یابد.

3) تعلیم کتاب

تکلیف دیگری که در اینم مقطع مورد تأکید قرار گرفته این است که مربّی به متربّی اش «کتاب» بیاموزد. احتمال بیشتر آن است که مراد از «کتاب»، قرآن کریم باشد. به این ترتیب مربّیان موظف اند قرائت قرآن کریم را در این مقطع به متربّی بیاموزند. پیش از این روایتی از رسول اکرم (صَلیَّ اللهُ عَلَیه و آله و سَلَم) نقل شد که ارزش این تعلیم را نمایان می ساخت. مضمون روایت این بود که در روز قیامت، قرائت قرآن، مجسم می شود و به انس قاری خود با قرآن، گواهی می دهد. خداوند متعال نیز نعمت های جاودان و والای بهشتی را به او عطا می کند. سپس به پدر و مادر او لباس های بهشتی می پوشانند و تاج کرامت بر سرشان می نهند. آن ها عرضه می دارند: «این کرامت ها برای چیست؟» به عنوان یکی از علل مهم این کرامت، خداوند متعال می فرماید:

این پاداش به خاطر آن است که فرزندتان را قرآن آموختید.(1)

امام صادق (علیه السلام) نیز از رسول اکرم (صَلیَّ اللهُ عَلَیه و آله و سَلَم) چنین نقل می فرمایند:

... هر کس به فرزندش قرآن بیاموزد [روز قیامت] والدین فراخوانده می شوند و به آن ها دو حله [بهشتی] می پوشانند که از نور آن دو، چهره های اهل بهشت درخشان می شود.(2)

1- بحارالأنوار/7/305.

2- الکافی/6/49.