تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 28

2-1-3) اهتمام به نماز فرزندان

نماز یکی از شرایع اصلی و اساسی دین است. روایات اهل بیت (علیهم السلام) آن را یکی از پنج ستون اسلام معرفی کرده(1) و آن به بهترین تکلیف الهی دانسته اند.(2) آن را مایه ی قبولی سایر عبادات، شناخته اند که اگر مقبول حق افتد، سایر عبادت ها پذیرفته می شود(3) و گرنه، نه. بنابراین، اگر والدین می خواهند مثلاً ثواب قرآن آموختن به فرزندشان را ببرند، باید پیش از آن به نماز او اهتمام داشته باشند.

براساس قاعده، ثواب های الهی به شرطی در پی عبادت می آید که مقبول خداوند افتاده باشدو عبادتی مثل گفتن «بسم الله» یا قرائت قرآن جز با قبولی نماز، مقبول نخواهد شد و آثار اخروی به دنبالش نخواهد آمد. بنابراین، والدین هشیار از اهتمام به نماز فرزندان، غافل نمی مانند؛ چون هم به سعادت فرزندشان علاقه دارند و هم دوست می دارند خود به ثواب های الهی دست یابند.

پیش از این در عنوان نخست مقدمه ی کتاب، دستور صریح قرآن کریم را نقل کردیم؛ مبنی بر این که مؤمنان وظیفه دارند خود و خانواده شان را از آتش دوزخ محافظت کنند. امام صادق (علیه السلام) می فرمایند:

وقتی آیه ی شریفه نازل شد، مردم به رسول اکرم (صَلیَّ اللهُ عَلَیه و آله و سَلَم) عرضه داشتند: «چگونه خود و خانواده مان را از آتش دوزخ محافظت کنیم؟»

پیامبر اکرم (صَلیَّ اللهُ عَلَیه و آله و سَلَم) فرمودند:

عمل نیکو انجام دهید و خانواده تان را به آن تذکر دهید و آنان را بر طاعت خداوند تادیب و تربیت نمایید.

جالب این که توصیه ی رسول اکرم (صَلیَّ اللهُ عَلَیه و آله و سَلَم) با امر به عمل گرایی خود مربّیان آغاز می شود. اگر مربّی خود اهل عمل باشد، تاثیر کلامش صد چندان می شود.

1- امام باقر (علیه السلام) می فرمایند: «اسلام بر پنج پایه بنا شده» و در بیان نخستین آن ها می فرمایند: «الصلاهُ.» (الکافی/2/18)

2- پیامبر اکرم (صَلیَّ اللهُ عَلَیه و آله و سَلَم) فرمودند: «الصَّلاهُ خَیْرُ مَوضُوعٍ.» (معانی الاخبار/332)

3- الکافی/3/268.