تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 281

4-2) مسئولیت های فردی، خانوادگی و اجتماعی

با توجّه به مجموعه ی نکات پیش گفته، می توان جوان را در این سن به خدمت گرفت و از وی مسئونلیت خواست. تعبیر «بستخدم سبعاً» و «وزیرٌ سبع سنین» بر همین نکته متمرکزند. متربّی در این سن، ظرفیت دارد که مسئولیت بپذیرد و کار به دوش بگیرد. طبیعی است وقتی کسی مسئولیتی را می پذیرد به دیگران حق می دهد که درباره ی آن از او بپرسند. مسئول نیز خود را در قبال کاری که تعهد می کند، پاسخگو می بیند.

مسئولیت ها در دوره ی جوانی می توانند شکل های مختلفی به خود بگیرند. یک دسته از مسئولیت ها، مسئولیت های شخصی است. متربّی ایده آل در این سنین بسیاری کارهای شخصی خود را انجام می دهد مانند نظم دادن به وسایل و اتاق ها، شستن لباس های زیر و.... دسته ای دیگر از مسئولیت ها به خانواده مربوط می شود مانند خرید منزل، گذاشتن سطل آشغال بیرون از منزل یا درباره ی دختران مسئولیت هایی مثل پخت غذا و شستن ظرف ها و.... در این زمینه ها می توان با دیدی باز به متربّی مسئولیت داد و از او خواست که خود به نحو احسن آن ها را تدبیر و تمشیت کند.

حتی در این سنین می توان متربّی را به فراگیری مهارت هایی گمارد که بتوانند برای او درآمد زا باشند. محیط های سالم کاری اینت ظرفیت را دارند که هم اصطلاحاً پول تو جیبی متربّی را تأمین کنند و هم مسئولیت بر دوش او بگذارند و در عین حال آفت زا هم نباشند.

پس به خدمت گرفتن متربّی، یکی از مصادیق مسئولیت دهی به او می باشد. وزارت و استخدام متربّی، در فضایی کاملاً محبت آمیز صورت می گیرد. به علاوه در کنار «مشاور گرفتن از او» یکی از راه کارهایی است که حس استقلال طلبی وی را ارضا می کند. به وی شخصیت می دهد و به قول مرحوم استاد «اشباعش می کند». تأکید می کنیم که مسئولیت دادن و استخدام متربّی باید در فضای ارتباط مؤثر، صورت بگیرد. مربّی هشیار کاری می کند که متربّی اش با رغبت و لذت، مسئولیت قبول کند. تحمیل مسئولیت به متربّی، نتیجه ی عکس دارد. در شرایط تحمیلی، اتفاقاً حس