تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 289

بیست و یک سال، شخصیتی شکل گرفته دارد و تغییر و تحول در او بسیار مشکل خواهد بود. بله درست است که می توان تا آخر عمر به تغییر رویه ی او امیدوار بود امّا این امید برحسب روال عادی، کم رنگ تر از قبل است.

محور دوم این است که مربّی مأمور به وظیفه است نه نتیجه. می توان فرض کرد مربّی همه ی تلاش خود را بکند و همه ی ظرافت های تربیتی را رعایت بنماید امّا در عین حال متربّی، ارزش مدار نشود. عنصر اختیار انسان این ظرفیت را برایش به وجود می آورد که یک باره برخلاف همه ی آموخته ها و القائات حرکت کند. انسان «می تواند» برخلاف ارزش ها حرکت کند؛ هر چند ارزش ها در او رسوخ معرفتی کرده باشند. اگر چنین انتخاب نامیمونی رخ داد مربّی در پیشگاه خدا عذر دارد البته به شرط آن که وظیفه ی خود را تمام و کمال انجام داده باشد. در غیر این صورت به هر میزان که در وظیفه ی مربّیگری خود کم گذاشته باشد در اعمال ضدارزشی متربّی اش سهیم و دخیل است.