تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 29

بلافاصله پس از نقل این روایت، امام صادق(علیه السلام) دو آیه ی دیگر قرآن کریم را قرائت می فرمایند که بیانگر اهمیت نماز در میان اعمال خیر و مورد توصیه ی مربّیان است. ایشان ادامه می دهند:

خداوند متعال به پیامبرش می فرماید:

وَ امُر أهلَکَ بِالصَّلاهِ وَ اصطَبِرْ عَلَیْها.(1)

خانواده ات را به نماز فرمان ده و بر آن شکیبایی پیشه کن.

و می فرماید:

در کتاب، اسماعیل را یاد کن که دروعده راستین بود و فرستاده ای پیامبر بود و خانواده اش را به نماز و زکات فرمان می داد و نزد پروردگارش پسندیده بود.(2)

این دو آیه ی شریفه، پس از آیه ی (یا أیُّهَا الَّذینَ آمنوا قوا أنفسکُو أهلیکُم....) قرائت شده اند. این نشان می دهد در نظر اهل بیت (علیهم السلام)، فرمان دادن خانواده به ادای نماز یکی از مصادیق مهمّ و برجسته ی محافظت آن ها از آتش است. این امر سبب پسندیده شدن خود مربّی در درگاه الهی می شود. البته در این دعوت دو نکته نهفته است:

نکته ی اول: این فرمان دادن فقط به صورت زبانی نیست. به شکل های مختلفی می توان فرزندان را به نماز عادت داد. یکی از راه های مؤثر، عمل خود مربّی است. والدین مقید و آگاه و مربّی متدین حتی الامکان نماز خود را اوّل وقت می گزارند. آن را با آداب پیش و پس از نماز ادا می کنند. سایر برنامه های خود را با نماز تنظیم می کند و.... در یک کلام، اهتمام خود به نماز را عملاً نشان میدهد و به این وسیله برای خاص نماز، در منزل به فضاسازی دست می زند. به عنوان مثالی دیگر می توان به خانواده های متدینی اشاره کرد که در منزل نماز جماعت به پا می کنند. این رفتار باعث می شود هنگام نماز، همه ی خانواده به تکاپو بیفتند و کوچک و بزرگ، به آن اقبال نشان دهند.

1- طه/132.

2- مریم/ 54 و 55.