تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 3

در این جا به سکه نکته ی لطیف توجّه می کنیم:

اولاً: این وظیفه ی عمومی نخست برای کسانی ضرورت می یابد که در میان اطرافیان خود مقبولیّت دارند. پذیرش افراد نسبت به مربّی، می تواند بستر مناسبی برای اینگونه تعملیم و تعلم ها باشد. مقبولیّت مربّی باعث می شود که او بتواند ارزش های عقلانی - و حیانی را عمیق تر در متربّی ان نهادینه کند. راوی به امام صادق (علیه السلام) عرض می کند: «من خانواده ای دارم و آن ها را از من حرف شنوی دارند، آیا آنان را به این امر (پیروی از مکتب اهل بیت (علیه السلام)) فرا بخوانم؟» حضرت به او پاسخ مثبت می دهند و این آیه شریفه را قرائت می فرمایند.(1)

ثانیاً: مسئولیت نگهداری از آتش دوزخ به گروه خاصی اختصاص ندارد. رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:

همه ی شما مراقب و محافظ و همه ی شما در قبال رعیت او (خداوند) مسئولید، مرد مراقب و محافظ خانواده خود و در قبال آنها مسئول است. زن نیز مراقب و محافظ خانواده ی شوهرش و فرزندان اوست و در قبال آنها مسئول می باشد.(1)

همه موظفند، با امر به معروف و نهی از منکر، درباره ی یکدیگر چنین رعایتی را اعمال کنند. روشن است که این مسئولیت برای والدین - نسبت به فرزندشان - پررنگ تر است. در رتبه ی بعد مربّیان مدارس مدارس این وظیفه ی قرآنی را به دوش دارند که متربّی را نسبت به ارزش های الهی، باورمند و عامل، تربیت کنند.

امروزه بسیاری از وظایف تربیتی اولیا به مدرسه واگذار شده است چون عملاً فرزندان، ساعات بیشتری از وقت مفید خود را در مدرسه می گذرانند و تأثیر پذیری آنها از محیط مدرسه، ممکن است در برخی موارد حتی بیش از خانواده باشد. لذا مربّیان مدرسه علاوه بر وظایفی که خود نسبت به دانش آموزان دارند وکلای والدین هم حساب می آیند. این امر، وظیفه آن ها را برای تثبیت ارزش ها در جان متربّی ، سنگین تر می سازد.

1- مجموعه ی ورام/1/6.