تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 33

البته ممکن است در برخی مراحل، و برای بعضی افراد، برخورد محکم و تحکم آمیز برای نماز لازم باشد؛ امّا اگر مربّی فضا را درست بسازد و خود نیز عامل به شرایط نماز باشد، کار به این جا نمی کشد.(1)

3-1-3) تسبیحات حضرت زهرا (علیهاالسلام)

یکی از مظاهر اهتمام به نماز این است که فرزند را عامل به برخی مستحبات و تعقیبات بار آوریم. یکی از آداب استحبابی بسیار مهمّ که مورد توصیه ی اکید قرار گرفته، تسبیحات حضرت صدیقه ی طاهره (علیهاالسلام) می باشد. امام صادق (علیه السلام) به راوی می فرمایند:

ما کودکانمان را به تسبیح حضرت فاطمه امر می کنیم همان گونه که به نماز امر می نماییم. پس او را به انجام آن ملتزم کن؛ چرا که بنده ای به آن پای بند نیست که [با وجود این التزام] شقی شود.(2)

تسبیح حضرت صدیقه ی طاهره یکی از مظاهر «ذکر کثیر» است که قرآن کریم به آن توصیه می کند.(3) پای بند شدن فرزندان به این ذکر شریف آن ها را از شقاوت و عذاب ابدی دور می کند. مربّیان و والدینی که دل سوز و علاقه مند به فرزند خود هستند، می کوشند تا آن جا که می شود فاصله ی متربّی را با عذاب الهی دورتر کنند و به بهشت نزدیک ترش نمایند.

2-3) احکام معاملات

همانطور که آموزش احکام عبادی - و در رأس آنها نماز - به متربّیان یک ضرورت به حساب می آید، احکام معاملات را نیز باید به آنها آموخت. خصوصاً هنگامی که

1- بحث درباره ی نماز فرزندان را در بحث از مفاد تربیتی هفت سال اوّل (در بخش چهارم از همین مکتوب) پی خواهیم گرفت.

2- الکافی/3/343.

3- امام صادق (علیه السلام) فرمودند: «تسبیح فاطمه ی زهرا (علیهاالسلام) مصداق ذکر کثیر است که خداوند عزوجل می فرماید: (اُذکُروا اللهَ ذِکراً کَثیراً». (الکافی/2/500- احزاب/41)