تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 34

متربّی وارد عرصه های وسیع تر جامعه می شود و به صورت های گوناگون با دیگران معامله می کند باید نسبت به احکام آن توجیه باشد تا حقی را از کسی ضایع ننماید. البته مقدم بر این نکته باید در طول فرایند تربیت روی تعالیمی مانند «حق الناس» با دقّت و حساسیت و ظرافت کار کرد تا حقوق مردم برای متربّی به عنوان یک خط قرمز غیرقابل تخطی تلقی شود. در این عرصه نیز عمل و رفتار خود مربّی بسیار تاثیر گذار است. عمل مطابق گفته ها می تواند باعث تعمیق تقیّد متربّی شود و در مقابل دوگانگی گفتار و رفتار، می تواند به کمرنگ شدن یا محو شدن این تقیّد در سیره ی متربّی بینجامد.(1)

4) اخلاق

اشاره

پیشتر دیدیم که رسول اکرم (صَلیَّ اللهُ عَلَیه و آله و سَلَم) ذیل آیه ی شریفه ی «یا ایها الذین آمنوا قوا انفسکم....» در پاسخ به این سؤال که «چگونه خود و خانواده مان را از آتش دوزخ محافظت کنیم؟» فرمودند:

عمل نیکو انجام دهیدو خانواده تان را به آن تذکر دهید و آنان را بر طاعت خداوند تادیب و تربیت نمایید.

ذیل این روایت شریف به دو نکته تذکر می دهیم:

نکته ی اول: «تادیب و تربیت متربّی بر اطاعت خداوند- ظرافت های خاص خود را می طلبد. از جمله این که مربّیان، زیبایی های فرمایش های اهل بیت (علیهم السلام) را برای متربّیان دریافتنی کنند. هر انسانی به مقداری که از عقل بهره ور است می تواند زیبایی های اخلاقی را درک کند. مثلاً کمتر کسی است که «زیبایی عفو» را تصدیق نکند. کمتر کسی است که از «صداقت» خوشش نیایدو هر عاقلی «حیا» را تقدیس می کند، «ادب» را ارج می نهد، امانت داری را دوست می دارد، از آزار دیگران بیزار است. هر عاقلی از این کلام لذّت می برد که: «آن چه برای خود می پسندی برای دیگران

1- درباره ی توصیه های مرحوم استاد علّامه در این زمینه و روش ایشان در جا انداختن این مطالب، بنگرید به عنوان (3) از فصل سوم بخش دوم همین مکتوب.