تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 35

هم بپسند و آن چه برای خود نمی پسندی برای دیگران نیز نپسند»(1) و.... این ها، در کنار ده ها مظاهر دیگر از خوش خویی، محتوای فرمایش های ارجمند اهل بیت (علیهم السلام) است. هنر یک مربّی آن است که این زیبایی ها را به ادراک متربّیان خود درآورد.

امام رضا (علیه السلام) می فرمایند:

خداوند رحمت کند بنده ای را که امر ما را زنده نگاه می دارد.

راوی از ایشان می پرسد: چگونه امر شما را زنده بدارد؟

در پاسخ می فرمایند:

یَتَعَلَّمُ عُلومَنا و یُعَلِّمُهَا النّاسَ فَإنَّ النّاسَ لَو عَلِمُوا مَحاسِنَ کَلامِنا لَا تَّبَعُونا.(2)

علوم ما را بیاموزد و آن ها را به مردم آموزش دهد؛ چرا که اگر مردم زیبایی های کلام ما را می دانستند، از ما پیروی می کردند.

روند محافظت دیگران از آتش، دارای سه گام است:

گام اوّل این است که انسان در محضر ژرف اندیشان زانو بزند و علوم اهل بیت (علیهم السلام) در حوزه های مختلف را بیاموزد. یافتن بینش فقیهانه نسبت به روایات تربیتی، لازمه ای مهمّ برای نظریه پردازان امر تربیت است. این بینش، با کسب معرفت تأمین می شود.

گام دوم این است که فرد از هنر خود و دیگران استفاده کند و زیبایی های کلام اهل بیت (علیهم السلام) را به دیگران بنمایاند. انسان ها وقتی این فرامین را هم آهنگ فطرت و عقلانیت خود می بینند به آن علاقه مند می شوند. تبیین هنرمندانه ی فرمایش های اهل بیت (علیهم السلام) باعث می شود مردم این ندای بیرون را با ندای درون خود هم آهنگ ببینند و به پیروی از آن ها روی آورند. البته برای متربّیان در سنین مختلف، باید برنامه ریزی هایی متناسب با سنّ آن ها صورت داد تا در هر مقطع سنی، بخشی از این

1- مضمون روایت شریف امیرمؤمنان (علیه السلام): غرر الحکم: ح11031.

2- عیون أخبار الرضا/1/307.