تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 39

* احترام به والدین

یک متربّی ایده آل، حق والدین خود بر خویش را می شناسد می فهمد که «پدرش اصل هر خیزی است که به او می رسد».(1) اذعان دارد که مادرش حداکثر ایثار را در حق وی روا داشته است. «خود گرسنه مانده و وی را سیر کرده، خود تشنه مانده و وی را سیراب نموده، خود بی لباس مانده و وی را پوشانده، خود زیر آفتاب رفته و وی را به سایه رانده است».(2) شکر چنین فداکاری هایی احترام و احسان به آن دو است. «همنشینی نیکو و انس با والدین» نخستین مصداق احسان به ایشان است. در رتبه ی بعد، متربّی ایده ال کسی است که خدمت به والدین را برای خود یک اصل تلقی می کند لذا «حتی اگر والدین برای رتق و فتق امورشان به وی نیاز نداشته باشند او می کوشد که خواسته هایشان را بشناسد و آنها را برآورده کند.»(3)

مربی کم نظیر ما مصداقی روشن از عمل به این سیره ها بود این حکایت بارها گفته شده که فرش زیر پایش را فروخت تا قرض پدرش را ادا کند؛ بی آنکه پدرش درخواستی از وی کرده باشد. یا برای ما می گفت که: «در بیماری مادرم شش ماه همه ی کارهایم را تعطیل کردم و فقط به وی رسیدگی کردم و نگذاشتم اخدی در این کار با من مشارکت کند».

* احسان به بدهکار

یکی از مظاهر تواضع این است که انسان هر چه را برای خود می پسندد برای دیگران نیز بپسندد.(4) نیز فرد متواضع اگر رفتار ناپسند می بیند از کنار آن کریمانه می گذرد. می تواند خشم خود را کنترل کند و از مردم «گذشت» نماید.(5) در رتبه ی

1- فقه الرضا/334.

2- فقه الرضا/ 334.

3- این دو مصداق، در فرمایش امام صادق (علیه السلام)، معنای «احسان به والدین» شمرده شده است. (الکافی/2/158)

4- الکافی/2/124.

5- همان. نیز قرآن کریم می فرماید: .... وَالکاظِمین الغَیظِ و العافینَ عَنِ الناسِ وَ اللهُ یَحِبُّ المُحسَنینَ (آل عمران/134)