تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 41

همیشه برخوردهایش با رعایت آداب معاشرت نیکو همراه بود.

* وفای به عهد

امام باقر (علیه السلام) می فرمایند: «سه چیز است که خداوند عزوجل برای احدی در آنها رخصت [تخطی] قرار نداده است: ادای امانت به نیکوکار و بدکار و وفای به عهد به نیکوکار و بدکار و نیکی به والدین چه نیکوکار باشند و چه بدکار.»(1) یک متربّی ایده ال وقتی با کسی قرار می گذارد و معاهده ای می بندد در آن خدشه و خلف وعده نمی کند این ملکه از کوچکترین عهدها (مثل ساعت قرار ملاقات) تا موارد مهمّ تر (مانند معاهده های کلان اقتصادی یا قبول تعهدات خدماتی) را در بر می گیرد. به تصریح روایات اهل بیت (علیهم السلام) «وفا به عهد نشانه ی ایمان است».(2) همانطور که «بهترین رهگشا برای پیش برد امور، صداقت است بهترین پایان ها برای آن،، وفاداری است»(3) در فرهنگ علوی کسی که در امامت مسلمانی خیانت کند یا در وعده ای که داده بی وفایی ورزد یا در گفتار خود دروغ بگوید مسلمان واقعی نیست.(4) قرآن کریم کسی را که «چیزی بگوید که بدان عمل نمی کند» به شدت مذمت می کند و چنین رویکردی را باعث دشمنی و سخط خدا می شناسد.(5) به فرموده ی امام باقر (علیه السلام) فرد عهد شکن مصداق بارز چنین کسی است.(6)

علامه ی ما بر تعالیمی از این دست و خصوصاً این وعید قرآنی تأکید ویژه داشت و خود از پیشتازان عمل به آن بود. نمونه ی بارزش قرارهایی بود که با وی در خانه اش یا جای دیگر می گذاشتیم همیشه پیش از ساعت قرار حاضر بود و وقتی دیر می رسیدیم این شرمندگی بود که نصیب ما می ماند.

1- الکافی/2/162.

2- غرر الحکم/ح/5291.

3- بحارالانوار/75/161.

4- مستدرک الوسایل/14/12.

5- یا اَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفعَلُونَ کَبُرَ مَقتاً عِندَاللهِ اَن تَقُولُوا ما لا تَفعلُونَ (صف/2و3)

6- الکافی/2/363.