تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 44

دنیا بی رغبت می شود. از «چشم و هم چشمی» دور می گردد و به حال اهل دنیا و غوطه وران در آن غبطه نمی خورد. دنیا به اقتدای مولا در نظر چنین کسی از «آب بینی بز» بی ارزش تر است،(1) از «ریزه ی دم قیچی» کم بهاتر(2) و از «برگ خشکیده ای که ملخ آن را خرد کند و روی زمین بریزد» پست تر است.(3) چنین کسی با مردم دنیا می زید امّا در ارزش های پوچشان از آنها تبعیت نمی کند و از قعر دنیا افق های روشن آخرت را رصد می نماید.(4) متربّی ایده آل بهره وری مادی را مساوی سعادت نمی داند و بهره وران از دنیا را مقربان درگاه خدا نمی شناسد، بلکه دنیا را از استخوان خوکی که در دست یک جذامی باشد پست تر می بیند.(5) او حب دنیا را راس همه ی خطایا می شناسد(6) و با بیرون کردن محبت و رغبت به دنیا از دل، از این خطر نجات می یابد که «دینش پولش و همتش شکمش و قبله اش همسرش» گردد.(7)

شاگردان علّامه همه ی این ویژگی ها را در او مجسم و متبلور می دیدند و به همین جهت سخنان او را از جان و دل می شنیدند.

* قناعت

با این رویکرد متربّی ایده ال به «گنجی بی پایان» می رسد که نامش «قناعت» است.(8) قناعت ریشه ی زیاده خواهی و تنوع طلبی را در وی خشک می کند، به آنچه که دارد رضایت می دهد و بیش از حد حفایت را اساساً طلب نمی کند. قناعت وی ثمره ی عفتش می باشد.(9) او به فرموده ی قرآن کریم گوش می سپرد و به زرق و برق ها و چرب و

1- نهج البلاغه، خ3.

2- نهج البلاغه، خ22.

3- نهج البلاغه، خ 224.

4- وصف حال زهاد در فرمایش امام صادق (علیه السلام) (الکافی/2/136)

5- نهج البلاغه، حکمت 236.

6- الکافی/2/130.

7- وصف حال مردم آخرالزمان در فرمایش نبوی (صَلیَّ اللهُ عَلَیه و آله و سَلَم) (مستدرک الوسائل/11/376)

8- ارشاد القلوب/1/118.

9- غرر الحکم، ح5424.