تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 55

بخش دوم: «صیانت» و «فضاسازی» دو راهبرد اصلی تربیت

مقدمه

در بخش اول، نخست برای تربیت «هدف گذاری» نمودیم. اهداف تربیت، همان ارزش هایی بودند که از ما خواسته شده بود؛ فرزندان را در فضا و چارچوب آنها بار آوریم. نهادینه سازی این ارزش ها غایتی است که مربّی متدین به آن می اندیشد. حال وقت آن است که ببینیم برای رسیدن به این نقطه ی ایده آل چه باید کرد؟

برای دستیابی به این هدف نخست دو راهبرد (استراتژی) کلی را معرفی می کنیم: «صیانت» و «فضاسازی». که اولی بر دومی تقدم دارد.

منظور از راهبرد اوّل این است که متربّی را از آفت «نفوذ ضد ارزش ها» محافظت و نگهداری کنیم و کاری کنیم که در نهایت، خود با اختیار و رضایت، این محافظت را درباره ی خویش اعمال کند. این راهبرد یک راهبرد «دفاعی و سلبی» به حساب می آید و البته در طی فرایند تربیت باید همواره اعمال شود چون هجوم آفات هیچگاه تمامی ندارد.

امّا راهبرد دوّم، یک راهبرد «هجومی و ایجابی» است. در راهبرد فضاسازی می کوشیم فضای تربیتی متربّی را به گونه ای سامان دهیم که باور نسبت ارزش ها در او رشد یابد، محکم شود و به مرحله ی عمل برسد. به موازات آفت زدایی باید بذرهای ارزشمند ارزش ها را در نهاد متربّی کاشت و نهایتاً از آن ثمر گرفت.

در این بخش می کوشیم مختصات دقیق و تفصیلی از این دو راهبرد مهمّ را ارائه کنیم.