تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 73

تنفس می کند حرام را آلودگی و خباثت می داند و به طرف آن نمی رود. در رتبه ی بالاتر، از امور مشتبه نیز اجتناب می ورزد تا از غلتیدن در حرام پیش گیری کرده باشد.(6)

4) مراحل تنربیتی اعمال تقوی

اشاره

پس از آنکه تقوی را یکی از راهکارهای مهمّ «صیانت» دانستیم نوبت به آن می رسد که مراحل عملیاتی آن را در فرایند تربیت مرور کنیم. این فرایند از صیانت بیرونی (مربی محور) آغاز و به صیانت درونی (متربّی محور) ختم می شود.

1-4) مرحله ی اول: صیانت بیرونی

در ابتدای فرایند تربیت آرمانی، مربّی نقش های بنیادینی ایفا می کند که یکی از آن ها صیانت از متربّی است. مربّی سعی می کند «تا آن جا که ممکن است» به صورت فیزیکی و جغرافیایی، درها و پنجره ها را به روی آلایش ها ببندد و فضایی عاری از آفات یا کم آفت را برای متربّی فراهم آورد. در این حالت متربّی از آفت ها «پرهیز» داده می شود و مربّی او این وظیفه ی مهمّ را به عهده می گیرد. به این ترتیب در مراحل آغازین فرایند تربیت، این مربّی است که متربّی را از «معرض»ژ آفت ها دور نگه می دارد.

این سیاست همان «صیانت بیرونی» است. یعنی راهبرد صیانت، توسط خود متربّی قابل پی گیری نیست و هنوز اصطلاحاً «درونی» وی نشده است بلکه توسط عاملی «بیرون» از او اعمال می گردد.

توجّه شود که این رویکرد، لزوماً با «فشار آوردن» بر متربّی، همراه نیست. متربّی