تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 80

آموزش دادن سوره ی نور».

طبق فرموده ی امام زین العابدین (علیه السلام) یکی از حقوق فرزند دختر این است که پدر، سوره ی یوسف را به وی نیاموزد و به جای آن سوره ی نور را به فرزند دخترش آموزش دهد.(1) در مورد آموزش این دو سوره، روایتی از امام صادق (علیه السلام) نقل گردیده که تا حدی حکمت این امر و نهی را روشن می سازد. ایشان می فرمایند:

لا تُعَلِّمُوا نِساءَکُم سُورَهَ یُوسُفَ وَ لا تُقرِءُوهُنَّ إیّاها فَإنَّ فیهَا الفِتَنَ وَ عَلَّموهُنَّ سُورَهَ نُورٍ فَإنَّ فیهَا المَواعِظَ.(2)

به زنانتان سوره ی یوسف را نیاموزید و این سوره را بر آن ها نخوانیدکه در آن فتنه هایی است و سوره ی نور را به آن ها بیاموزید که در آن موعظه هاست.

الف) فتنه ی نخست در سوره ی یوسف: عشق توجیه پذیر

یکی از فتنه های مهمّی که در سوره ی یوسف وجود دارد، داستان عشق زلیخا به حضرت یوسف (علیه السلام) است. یاد گرفتن این سوره، ممکن است این توهم را برای برخی دخترها ایجاد کند که «عشق زلیخا به حضرت یوسف، موجه بوده است». به دنبال این توهم، ممکن است این پنداره ی غلط در ذهن آنان شکل بگیرد که «عشق زنان شوهردار یا بی شوهر به مردان زیبارو، موجه است.» منشأ این توهم برخورد زلیخا با ملامت زنانی است که او را به خاطر عشثقش به یوسف، سرزنش می کردند. قرآن کریم در سوره ی یوسف (آیات 30 تا 34) این بخش از داستان را نقل می فرماید. قصه از این قرار بوده که زنان مصر به سرزنش زلیخا می پردازند که چرا به محبت افراطی خدمت گزارش گرفتار شده است و درباره ی زلیخا ابراز می دارند که «ما او را در گم راهی آشکاری می بینیم.»

زلیخا آن ها را به خانه ای دعوت می کند، مجلسی فراهم می نماید و تکیه گاهی برای آن ها تدارک می بیند. به دست هر یک چاقویی و ترنجی می دهد. سپس به یوسف

1- تحق العقول/263.

2- الکافی/5/566.