تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 85

هشدار می دهد که مؤمنان زن و مرد، چشم های خود را از نگاه آلوده نگاه دارند و پاک دامنی خود را خدشه دار نکنند. به زنان امر می کند که زینت خود را آشکار نکنند. روسری و مقنعه ی خود را بر سینه و گریبان خود بیندازند تا کاملاً پوشیده بماند. زیور خود را جز برای محارم خویش آشکار نکنند و به گونه ای راه نروند که زیورآلات مخفی آن ها دانسته شود.(1)

در آیه ی مبارکه ی 33 نیز توصیه به عفاف و ازدواج می فرماید که در بخش اوّل به آن پرداختیم.

4-5) نظارت: ضامن تداوم صیانت

1-4-5) نیاز به صیانت و نفی ناپذیری آن

در این جا نکته ای بسیار مهمّ وجود دارد: قبول داریم که میزان صیانت درباره ی افراد مختلف باید تشدید یا تضعیف شود امّا مهمّ این است که هیچ گاه نباید از اصل صیانت دست برداشت. چنان که پیش از این رفت باید دقت، آستانه ی تحمل افراد را مد نظر قرار داد. درست است که برخی افراد نسبت به برخی دیگر حساسیت و عاطفه گرایی کمتری دارند امّا مهمّ این است که «مقاومت و تأثیر ناپذیری هیچ کس، بی نهایت نیست.» هر کسی تا حدی می تواند در برابر تحریکات تاب بیاورد؛ برخی بیشتر و برخی کمتر. ولی اگر آستانه ی تحمل کسی بالا بود به این معنا نیست که باید سیاست صیانت را درباره ی او کنار بگذاریم.

به این ترتیب هیچ گاه نباید از صیانت دست کشید و همواره باید حریم متربّی را از تعرض شهوات پاس داشت، اگر خدای نکرده تقیّد به ارزش ها از دست برود جلوگیری از ضرر و ترمیم آسیب ها در بسیاری از مواقع ناممکن خواهد شد. امیرمؤمنان (علیه السلام) می فرمایند:

غالِبِ الشَّهوَهَ قَبلَ قُوَّهِ ضَراوَتِها فَإنَّها إن قَوِیَت [عَلَیکَ] مَلَکَتکَ وَ

1- همان/32 و 33.