تربیت آرمانی گذری بر اهداف، راهبردها و شیوه های تربیتی با الهام از سیره ی استاد علامه ی کرباسچیان و استاد روزبه(رحمهاالله) صفحه 92

آن ها بدهد. این فرصت ها را با نداشتن برنامه از دست ندهید و به فکر تعطیل کردن مدرسه در بعد از ظهرها نباشید. هدف ما مسائل اخلاقی و تربیتی بوده است. ممکن است با کم شدن ساعات تدرس و یک سره شدن مدرسه تا ظهر، راندمان کارهای آموزشی بیش تر شود؛ ولی فرصت کارهای تربیتی و اخلاقی چه می شود؟ کارهای تربیتی که از صبح تا عصر در مدرسه انجام می شود، باید پررنگ باشد و هم چنان باقی بماند.(1)

منظور مرحوم استاد از نفی تربیت گلخانه ای کاملاً روشن است. ممکن است کم شدن ساعات آموزش، دانش آموزان را آسوده تر سازد و باعث بالا رفتن راندمان آموزش شود. امّا ضعف عمده در چنین برنامه ای، «پایین آمدن زمان برای فعالیت های پرورشی» است. ضمن آن که این شیوه، دانش آموزان را «نازنازی» بار می آورد. با ماندن در مدرسه تا بعدازظهر، امکان رسیدگی های پرورشی و اخلاقی برای مربّیان به وجود می آید. مربّی مدت زمان بیشتری تحت تشعشع ارزشها قرار می گیرد و از محیط های مسموم به دور می ماند. ضمناً متربّیان قدری طعم خستگی را می چشند و با شرایط نه چندان مطلوب خو می گیرند. همین امر باعث می شود مقاوم بلر بیایند. آن ها یاد می گیرند که در برابر سختی ها صبوری پیشه کنند و حکم درختی را پیدا می کنند که شرایط سخت را چشیده است. لذا وقتی مسؤولیت های زندگی را به دوش می گیرند استوارتر از دیگران عمل می کنند.

2-8) تربیت گلخانه ای به معنای «صیانت در عین مقاوم سازی»

اشاره

آن چه در باب «نازپرورده نکردن متربّی» مد نظر قرار می گیرد، هم زمینه های بدنی را شامل می شود و هم به عرصه ی تربیت ارزشی رسوخ می کند. ما در بستر یک جامعه ی بزرگ، محیطی نسبتاً بسته را ایجاد کرده ایم. از طرف دیگر خود و متربّیمان را ناگزیر از رفت و آمد و حضور در اجتماع می بینیم. اگر بخواهیم این دو را در کنار هم داشته باشیم باید پذیرفت که «ایزوله» و «قرنطینه سازی» متربّی اساساً امکان ندارد.

1- توصیه های استاد/29 و 30.