دائره المعارف طهور: ادب و اخلاق صفحه 1225

1- از بهترین قسمت مال انتخاب شود نه از اموال کم ارزش: «یا ایها الذین آمنوا انفقوا من طیبات ما کسبتم و مما اخرجنا لکم من الارض و لا تیمموا الخبیث منه تنفقون و لستم باخذیه الا ان تغمضوا فیه و اعلموا ان الله غنی حمید؛ ای کسانی که ایمان آورده اید از اموال پاکیزه ای که به دست آورده اید، یا از زمین برای شما خارج ساخته ایم انفاق کنید، و به سراغ قسمتهای ناپاک برای انفاق نروید در حالی که خودتان حاضر نیستید آنها را بپذیرید مگر از روی اغماض، و بدانید خداوند بی نیاز و شایسته ستایش است» (بقره/ 267).

2- از اموالی که مورد نیاز انسان است باشد، چنانکه می فرماید: «و یؤثرون علی انفسهم و لو کان بهم خصاصه؛ آنها دیگران را بر خود مقدم می دارند هر چند شخصا شدیدا نیازمند باشند» (حشر/ 9).

3- به کسانی انفاق کند که سخت به آن نیازمندند و اولویتها را در نظر گیرد: «للفقراء الذین احصروا فی سبیل الله؛ انفاق شما (مخصوصا) برای نیازمندانی باشد که در راه خدا در محاصره قرار گرفته اند» (بقره/ 273).

4- انفاق اگر مکتوم باشد بهتر است: «و ان تخفوها و تؤتوها الفقراء فهو خیر لکم؛ هر گاه آنها را مخفی ساخته و به نیازمندان بدهید برای شما بهتر است» (بقره/ 271).

5- هرگز منت و آزاری با آن همراه نباشد: «یا ایها الذین آمنوا لا تبطلوا صدقاتکم بالمن و الاذی؛ ای کسانی که ایمان آورده اید انفاقهای خود را با منت و آزار باطل نکنید» (بقره/ 264).

6- انفاق باید توأم با اخلاص و خلوص نیت باشد: «ینفقون اموالهم ابتغاء مرضات الله؛ کسانی که اموالشان را برای جلب خشنودی خداوند انفاق می کنند» (بقره/ 265).