دائره المعارف طهور: ادب و اخلاق صفحه 1292

3- در حدیث دیگری درباره تأثیری که راستگویی در همه اعمال انسان می گذارد از همان امام بزرگوار می خوانیم: «من صدق لسانه زکی عمله؛ کسی که زبانش به راستی گراید اعمالش پاک و پاکیزه می شود». زیرا راستگویی ریشه اعمال صالح است.

4- در حدیث دیگری از امام صادق (ع) می خوانیم که در پیامی به یکی از دوستان بزرگوارش به نام عبدالله بن ابی یعفور فرمود: «انظر ما بلغ به علی عند رسول الله فالزمه فان علیا انما بلغ ما بلغ به عند رسول الله بصدق الحدیث و اداء الامانه؛ نگاه کن ببین علی (ع) به چه وسیله آن همه مقام نزد پیامبر اسلام (ص) پیدا کرد آن را رها نکن، زیرا علی (ع) آن همه مقام را نزد رسول خدا (ص) به خاطر راست گویی و ادای امانت پیدا کرد». این تعبیر نشان می دهد که حتی شخصیت بزرگی مانند علی (ع) در سایه این دو فضیلت به آن مقام والا نزد پیامبر (ص) رسید.

5- در حدیث دیگری امیرمؤمنان علی (ع) درباره تأثیر صدق و راستی در نجات انسان ها از چنگال مشکلات و خطرات می فرماید: «الزموا الصدق فانه منجاه؛ هرگز راست گویی را رها نکنید، چرا که سبب نجات انسان است» و همچنین در روایت دیگری می فرمایند: «الصادق علی شفا منجاه و کرامه و الکاذب علی شرف مهواه و مهانه؛ راستگو در آستانه نجات و بزرگواری است و دروغگو در لبه پرتگاه و خواری.» در حدیث دیگری از امام صادق (ع) تشبیه جالبی درباره صدق و راستی می بینیم که می فرماید: «الصدق نور غیر متشعشع الا فی عالمه کالشمس یستضیء بها کل شیء یغشاه من غیر نقصان یقع علی معناها؛ صدق و راست گویی نوری است که جهان اطراف خود را روشن می کند همچون آفتاب که چیزی که در معرض تابش آن قرار بگیرد روشن می شود بی آنکه نقصانی در آن وارد گردد» و در ادامه این حدیث از همان بزرگوار می خوانیم: «الصدق سیف الله فی ارضه و سمائه اینما هوی به یقد؛ صدق شمشیر خدا در زمین و آسمان است، هر کجا آن را فرود آورد، کارگر می شود».