دائره المعارف طهور: ادب و اخلاق صفحه 2712

«و الذنوب التی تقطع الرجاء: الیأس من روح الله، و القنوط من رحمه الله، و الثقه بغیر الله تعالی، و التکذیب بوعد الله تعالی؛ گناهانی که موجب قطع امید می گردد عبارتند از: مأیوس شدن از لطف خداوند، ناامید گشتن از رحمت خدا، به غیر خداوند متعال تکیه کردن و وعده های الهی را دروغ پنداشتن». «و الذنوب التی تظلم الهواء: السحر و الکهانه و الایمان بالنجوم و التکذیب بالقدر و عقوق الوالدین؛ گناهانی که آسمان را تیره می سازند (و موجب سلب قدرت تشخیص حق از باطل می گردند) عبارتند از: جادوگری، پیشگویی، ایمان به ستارگان (بدین معنا که آنها را در سرنوشت انسان مؤثر دانستن)، قضا و قدر الهی را دروغ خواندن و عاق والدین شدن».

«و الذنوب التی تکشف الغطاء: الاستدانه بغیر نیه الاداء، و الاسراف فی النفقه، و البخل علی الاهل و الاولاد و ذوی الارحام، و سوء الخلق، و قله الصبر، و استعمال الضجر و الکسل و الاستهانه باهل الدین؛ گناهانی که موجب پرده دری می گردند عبارتند از: قرض کردن با این نیت که آن را نپردازد، در مخارج زندگی زیاده روی نمودن، در پرداخت مخارج زندگی خانواده و فرزندان و نزدیکان بخل ورزیدن، بد اخلاقی، کم طاقتی، بی قراری و تنبلی. و دینداران را خوار دانستن».

«و الذنوب التی ترد الدعاء: سوء النیه، و خبث السریره، و النفاق مع الاخوان، و ترک التصدیق بالاجابه، و تأخیر الصلوات المفروضه حتی تذهب اوقاتها؛ و گناهانی که موجب برگشتن دعا می شوند عبارتند از: نیت بد داشتن، در باطن، پلید بودن، با برادران دین، دورویی و نفاق نمودن، برادران دینی را با ترک اجابت، تصدیق نکردن. و نمازهای واجب را به تأخیر انداختن تا وقتشان بگذرد».