محرمات اسلام: (مجموعه ای از معارف اسلامی اعتقادی - فقهی - اخلاقی - تاریخی - اقتصادی) صفحه 126

1- و فی معانی الأخبار: قال رسول اللّه صلی الله علیه وآله: من أحدث حدثاً أو آوی محدثاً فعلیه لعنه اللّه و الملائکه و الناس أجمعین، لایقبل منه عدل و لا صرف یوم القیامه فقیل: یا رسول اللّه و ما الحدث؟ قال... أو إبتدع بدعه بغیر سنّه.. قیل: ما العدل؟ قال: الفدیه، و الصرف التوبه. (معانی الأخبار ص 265) و فیه: قال النبیّ صلی الله علیه وآله: إنّ اللّه غافر کلّ ذنبٍ إلاّ من أحدث دینا الحدیث

2- البدعه فی الدین مستدرک سفینه البحار عن معانی الأخبار عن امیرالمؤمنین علیه السلام قال: السنّه ماسنّ رسول اللّه صلی الله علیه وآله و البدعه ما أحدث من بعده الخبر. (المستدرک ج 1/302 البحار ج 2/266) و فیه عن اکمال الدّین عن النبیّ صلی الله علیه وآله فی حدیثٍ قال: من فسّر القرآن برایه فقد إفتری علی اللّه اکذب، و من أفتی الناس بغبر علمٍ لعنه ملائکه السماوات و الارض، و کلّ بدعه ضلاله و کلّ ضلالُ سبیلها إلی النار. (المصدر ج 1/302 و رواه فی البحار ج 36/227/289)

ولی دیگران حق ندارند چیزی را به عنوان دین در احکام و عبادات و سایر قوانین اسلامی داخل نمایند و یا چیزی را از آن کم کنند و اگر چنین کنند گناه بزرگی را مرتکب شده اند و بر علما نیز واجب است که حقیقت را بیان نمایند و آن بدعت را از بین ببرند و شخص بدعت گذار را محکوم و او را به مردم معرفی کنند تا عوام الناس فریب گفته های او را مخورند و طبق سخن معروف رسول خداصلی الله علیه وآله: «إذا ظهرت البدع فعلی العالم أن یظهر علمه و الاّ فعلیه لعنه اللّه...»؛ علمای هر زمان باید از بدعت ها جلوگیری کنند تا مورد لعنت خدا واقع نشوند.

قرآن نیز در آیات زیادی، این عمل را حرام و ممنوع دانسته و صاحب آن را کافر و فاسق و ظالم و فروشنده آخرت به دنیا معرفی نموده است که در بحث حکم به غیر ما انزل اللّه خواهد آمد. در سخنان معصومین علیهم السلام نیز این عمل بسیار مذمّت شده است که به بخشی از آنها اشاره می شود.

محدث بزرگوار قمی، در کتاب سفینه البحار، از امیرالمومنین علیه السلام نقل نموده که فرمود: «مقصود از سنّت چیزی است که رسول خداصلی الله علیه وآله بیان فرموده است و مقصود از بدعت چیزی است که بعد از آن حضرت به وجود آمده باشد.»

مؤلف گوید: مقصود امیرالمؤمنین علیه السلام از بدعت در این سخن، چیزهائیست که خلفای غاصب بردین خدا افزوده و یا حذف نموده و به اسم اجتهاد قانون جدیدی در مقابل صریح سخنان رسول خداصلی الله علیه وآله ایجاد نموده اند. آری بیشتر این بدعت ها در زمان خلیفه دوم به وجود آمده که او صریحاً می گفت: پیامبرخداصلی الله علیه وآله چنین کردند و من چنین می کنم. بدعت های او به قدری زیاد بود که امیرالمؤمنین علیه السلام در زمان خلافت ظاهری خود فرمود: «اگر من بخواهم بدعت های عمر را کنار گذارم یک نفر نیروی مدافع برای من باقی نمی ماند.»

مرحوم سیّد شرف الدین عاملی، در کتاب «النص و الإجتهاد»، بدعت های عمر و ابابکر و عثمان را جمع آوری نموده و ما نیز در کتاب «میزان الحق» بخشی از آنها را به