محرمات اسلام: (مجموعه ای از معارف اسلامی اعتقادی - فقهی - اخلاقی - تاریخی - اقتصادی) صفحه 202

1- 2- و فیه عن الصّادق علیه السلام قال: أذا اراد اللّه بعبدٍ خیراً فأذنب ذنباً اتبعه بنقمهٍ و یذکّره الأستغفار و إذا أراد اللّه بعبدٍ شرّاً فأذنب ذنباً أتبعه بنعمهٍ لینسیه الإستغفار و یتمادی به و هو قوله تعالی: سنستدرجهم من حیث لایعلمون. (الکافی ج 2/452)

2- و فی الوسائل... سئل أبوعبداللّه علیه السلام عن الإستدراج فقال: هوالعبد یذنب الذنب فیملی له و یجدّد له عندها النعم فیلهیه عن الإستغفار فهو مستدرج من حیث لایعلم.

3- و فی البحار عن علی علیه السلام قال: انّه من وسّع له فی ذات یده فلم یر ذلک إدراجاً فقد أمن مخوفاً. (البحار ج 15/162)

4- أقول: والذی یصلح للعبد هو أن یکون خائفاً من ذنوبه و راجیاً لرحمه ربّه و غفرانه لم یکن آیساً ولاقانطاً ولا آمناً من عذاب ربّه و لامغروراً بعمله. ففی الکافی عن الباقرعلیه السلام قال: انّه لیس من عبدٍ مؤمنٍ إلاّ و فی قلبه نوران نور خیفهٍ و نور رجاءٍ لو وزن هذا لم یزد علی هذا و لو وزن هذا لم یزدعلی هذا. (الکافی ج 2/55)

است و نه امید او از ترس او زیادتر است].

در همان کتاب، از امام صادق علیه السلام نقل شده که فرمود: «مؤمن، مؤمن نخواهد بود تا زمانی که در وجود او ترس و امید [به طور یکسان] وجود داشته باشد، و ترس و امید در وجود او [تحقق پیدا نمی کند و] به وجود نمی آید تا نسبت به آنچه امید دارد عمل کند و نسبت به آنچه از آن هراس دارد پرهیز نماید.»

در همان کتاب، از آن حضرت نقل شده که فرمود: «باید آن چنان از خدا بترسی که اگر عبادت جن و انس را کرده باشی او تو را عذاب نماید، و چنان به او امیدوار باشی که اگر گناه جن و انس را انجام داده باشی به تو ترحّم نماید و تو را ببخشد.»

و فرمود: «مؤمن بین دو خوف و ترس به سر می برد؛ گناهی کرده که نمی داند خداوند با او چه خواهد نمود، و عمری از او باقی مانده که نمی داند چه خواهد کرد [و یا چه خطایی از او سر خواهد زد]. پس او همیشه در حال خوف و هراس است و صلاح او جز در آن نمی باشد.»

در بعضی از روایات آمده است که امام علیه السلام اشاره به گلوی مبارک خود نمود و فرمود: «مؤمن تا جان او به اینجا نرسد نمی داند جایگاه او در آن عالم چه خواهد بود.»

-1

-2

-3