محرمات اسلام: (مجموعه ای از معارف اسلامی اعتقادی - فقهی - اخلاقی - تاریخی - اقتصادی) صفحه 242

1- أمّا الجدال بغیرالتی هی أحسن فأن تجادل مبطلاً فیورد علیک باطلاً فلا تردّه بحّجه قد نصبه اللّه تعالی ولکن تجحد قوله أو تجحد حقّاً یرید ذلک المبطل أن یعین به باطله فتجحد ذلک الحقّ مخافه أن یکون له علیک حجّه لأنّک لاتدری کیف المخلص منه فذلک حرام علی شیعتنا أن یصیروا فتنه علی ضعفاء إخوأنّهم و علی المبطلین أمّا المبطلون فیجعلون ضعف الضعیف منکم إذا تعاطی مجادلته و ضعف ما فی یده حجّه له علی باطله و أمّا الضعفاء فتغمّ قلوبهم لما یرون من ضعف المحقّ فی یدالمبطل وأمّا الجدال بالتی هی أحسن و هو ما أمراللّه به نبیّه صلی الله علیه وآله أن یجادل به من جحد البعث بعدالموت و إحیاء اللّه له فقال اللّه له حاکیاً عنه: «و ضرب لنا مثلاً و نسی خلقه قال من یحیی العظام و هی رمیم» فقال اللّه فی الرّد علیه: «قل یا محمّد: یحییها الذی أنشاها أوّل مرّه و هو بکلّ خلق علیم الذی جعل لکم من الشجر الأخضرناراً فإذا أنتم منه توقدون» إلی آخر السوره فأراد اللّه من نبیّه أن یجادل المبطل الذی قال: «کیف یجوز أن یبعث هذه العظام و هی رمیم»؟

2- فقال اللّه: «قل یحییها الذی أنشأها أوّل مرّه أفیعجز من إبتداه لامن شی ءٍ أن یعیده بعد أن یبلی؟ بل إبتداءه أصعب عندکم من إعادته، ثمّ قال: «الذی جعل لکم من الشجر الأخضر ناراً فإذا أنتم منه توقدون»

در مقابل کسی که منکر قیامت و زنده شدن مردم بعد از مرگ بوده انجام دهد. خداوند از قول آن منکر می گوید: «وَضَرَبَ لَنَا مَثَلاً وَنَسِیَ خَلْقَهُ قَالَ مَنْ یُحْیِی الْعِظَامَ وَهِیَ رَمِیمٌ» ؛ یعنی: منکر قیامت استخوان پوسیده ای را آورد و [در حالی که آن را می سایید] گفت: چه کسی می تواند این استخوان های پوسیده را زنده کند؟ خداوند به پیامبر خود فرمود: در پاسخ او بگو: «قُلْ یُحْیِیهَا الَّذِی أَنشَأَهَا أَوَّلَ مَرَّهٍ وَهُوَ بِکُلِّ خَلْقٍ عَلِیمٌ...» ؛ یعنی: این استخوان پوسیده را همان خدایی که در آغاز آفریده دوباره در قیامت لباس خلقت خواهد پوشاند، چرا که او به خلقت و آفرینش هر چیزی [قادر ]و داناست.

او خدایی است که از شاخه درخت سبز برای شما آتش خارج می کند و شما از آن استفاده می کنید [در حالی که هیچ سنخیتی بین چوب سبز و تازه و آتش وجود ندارد].»

سپس امام صادق علیه السلام فرمود: «خدا به پیامبر خودصلی الله علیه وآله دستور می دهد که در مقابل کسی که می گوید: چگونه ممکن است خداوند این استخوان های پوسیده را دوباره به انسانی [زنده] مبدّل کند؟ بگوید: آیا کسی که این انسان را از عدم و نیستی به وجود آورده نمی تواند باز بعد از پوسیدگی استخوان هایش دوباره به او لباس خلقت بپوشاند، در حالی که نزد شما خلقت اول سخت تر از اعاده آن است؟

سپس برای پی بردن به قدرت خداوند [که هرچیزی را به اراده خود خلق می کند و نیازی به سابقه خلقت و تناسب بین حالت قبل از خلقت و بعد از آن ندارد می فرماید: آن

-1

-2