- خطبه الکتاب 1
- اشاره 8
- معیار کبیره و بزرگ بودن گناه 13
- گناهان کبیره در باره اهل البیت علیهم السلام 14
- اشاره 16
- مراتب گناهان کبیره در قرآن 22
- از بین رفتن عبادت به واسطه گناه 26
- 1- پاک شدن گناهان به وسیله تشرّف به اسلام 32
- اشاره 32
- 2- حبط اعمال به علّت حرام خواری: 32
- 4- حبط اعمال به وسیله معصیت خدا: 33
- 5- پرداخت حسنات به طلبکارها و ورشکستگی در قیامت: 33
- 3- حبط اعمال به سبب بی تقوایی: 33
- بزرگ ترین عبادت و بزرگت ترین معصیت 34
- گناه شناسی 36
- اشاره 36
- مثال دوم: 36
- مثال اول: 36
- نیت و اندیشه گناه 38
- نیت های زشت و زیبا 39
- بیماری گناه 43
- اشاره 43
- درمان بیماری گناه 45
- رفافت و دوستی با گناهکار 47
- برخورد با گناهکار 47
- آثار گناه 49
- گناه و انواع گرفتاری ها 51
- سازش با گهنکاران و اهل باطل 52
- رضایت به گناه و ظلم 54
- آشکار نمودن گناه [تجاهر به فسق] 57
- اعتراف به گناه نزد مردم 58
- اشاره 60
- توحید ذاتی و شرک در ذات: 61
- توحید افعالی و شرک در افعال 63
- توحید در صفات و شرک در صفات 64
- توحید در طاعت و شرک در طاعت 65
- توحید در عبادت و شرک در عبادت 66
- تفکّر در ذات مقدّس الهی 67
- اشاره 71
- ریا 71
- سمعه 72
- کیفر ریا در سخنان معصومین علیهم السلام 73
- اشاره 74
- نفاق و منافقین 74
- منافقین صدر اسلام 75
- کتمان حق امیرالمؤمنین علیه السلام 78
- 2- بغی و ظلم. 81
- 1- گناه زیاد و غفلت از توبه. 81
- اشاره 81
- 5- افترا و دروغ بستن به اولیای خداوند. 82
- 4- تعصّب و تکبّر. 82
- کتمان حق 86
- ترک واجبات 88
- اشاره 88
- ترک نماز 90
- اشاره 92
- ترک زکات 92
- قصه ثعلبه و مردی از بنی سلیم 94
- ترک حج 96
- بیزاری از خدا و رسول و اوصیای اوعلیهم السلام 98
- اشاره 101
- قضایای عجیبی درباره لعنت به کنندگان علی علیه السلام 102
- انکار امامت اهل بیت پیامبرعلیهم السلام 104
- غلوّ و کفر غالی و خارجی و ناصبی 107
- سخنان معصومین علیه السلام درباره غالی و ناصبی و خارجی 108
- شرک و غلّو اهل کتاب 110
- گمراه نمودن مردم 111
- پاداش هدایت و ارشاد مردم 113
- پیروی و اطاعت از گمراهان 116
- اعتقاد به فال بد و تطیّر 120
- تشکیک در عقاید مردم 122
- دین تراشی و بدعت گذاردن در دین 123
- اشاره 125
- بدعت گذاردن در دین 125
- اجتهاد های در مقایب نصّ، پس از رسول خدا صلی الله علیه و آله 128
- اذان ثانی (دوم) در روز جمعه 146
- اشاره 148
- معنای عبادت و خضوع 149
- خلاصه سخن درباره ابن تیمیه و امثال او 153
- سجده برای غیر خداوند 154
- راه صحیح برای فهم حقایق و معارف اسلام 156
- امام صادق علیه السلام و دانشمندی از اهل تسنّن 159
- نامیدن غیر علی بن ابی طالب علیه السلام به امیرالمؤمنین 162
- هم نشینی با اهل بدعت 164
- حکم به غیر ما انزل الله 166
- قیاس و استحسان 169
- تفسیر به رای 174
- استفاده از قرآن از غیر طریق اهل البیت علیهم السلام 176
- تقلید بی اساس [و سدّ باب اجهتاد] 180
- حرام نمودن حلال و حلال نمودن حرام 182
- رهبانیت و ریاضت های غیرشرعی 188
- اشاره 191
- تفاوت یأس و قنوط و خیبه 193
- رحمت و مغفرت الهی 194
- سعه رحمت الهی 197
- ایمن بودن از مکر و عذاب الهی 198
- ایمن بودن از مکر خداوند در کلمات معصومین 200
- بدگمانی به ذات مقدّس پروردگار 203
- شکایت از تقدیر الهی 206
- بی صبری در مصیبت 208
- پیشگویی نمودن منجّمین (تنجیم) 210
- رابطه دوستانه با کفار و اهل کتاب 218
- نصایح معصومین علیهم السلام در باره توّلی و تبرّی 222
- نگهداری و استفاده از کتاب های گمراه کننده 223
- بدخلقی 226
- دروغ و اقسام آن 227
- اشاره 227
- آثار خطرناک دروغ 228
- دروغ های مجاز 229
- دروغ بستن به اولیای خدا 231
- احترام به نام خداوند 233
- شهادت و گواهی بر دروغ و باطل 234
- معنای مناظره غیرصحیح 240
- ظلم به پدر و مادر (عقوق الوالدین) 243
- اشاره 243
- بزرگی حق پدر و مادر 245
- معنای عاق والدین 249
- قصه های شگفتی در باره آزار به پدر و مادر 251
- احسان به مادر و آمرزش گناهان 254
- حقوق لازم بین پدر و فرزند 257
- عقوق والدین روحانی 259
- اشاره 262
- قطع رحم و جدایی از خویشان 262
- سخنان معصومین علیهم السلام در باره خطر قطع رحم 263
- گناهانی که سبب کوتاهی عمر می شود 266
- اثر قطع رَحِم با امام زمان علیه السلام 268
- تکبر و بزرگی نمودن 270
- عجب و غرور و خودستایی [تزکیه النفس] 271
- ریاست طلبی و غفلت از حساب قیامت 273
- اشاره 273
- خطرهای ریاست طلبی 275
- اشاره 277
- وجوب رد غیبت 280
- علاج غیبت و نجات غیبت کننده 281
- غیبت های مجاز 283
- اشاره 283
- 1- غیبت متجاهر به فسق: 283
- 2- غیبت برای نجات از ظلم: 284
- 4- غیبت درسؤال از مساله شرعی 285
- 3- غیبت در مورد مشورت 285
- 6- غیبت برای جلوگیری از شر وفساد مغتاب: 286
- 5- غیبت برای جلوگیری از منکر وگناه: 286
- 7- صدا زدن و نام بردن کسی که نام زشتی دارد و جز با آن نام شناخته نمی شود: 286
- 8- غیبت کردن از کسی که مدعی نسبت دروغی شده است: 287
- 9- غیبت برای اقامه شهادت نزد حاکم: 287
- 11- غیبت نزد کسی که از حال مغتاب آگاه است: 287
- 10- غیبت برای اثبات عدالت و یا فسق راوی: 287
- کفاره غیبت 288
- بدگمانی نسبت به مومنین 292
- تجسّس در اسرار مومنین 293
- تفرقه انگیزی و ایجاد دشمنی 295
- سخن چینی و سعایت 299
- افشا نمودن اسرار مردم 301
- حفظ اسرار مردم 303
- داستان موسی علیه السلام و شخص سخن چین 304
- استراق سمع 306
- مکر و حیله و غش و خیانت 308
- فریب دادن ناآگاه 312
- تملق گویی و چاپلوسی 313
- حسد 314
- معالجه کبر و غرور 319
- غضب و خشم بی جا 320
- کینه زدایی و تطهیر باطن 322
- تهمت به مؤمن 326
- دشنام و لعنت به مؤمن 328
- لعن و نفرین مومن 330
- اشاره 333
- ظلم و آزار به مردم 333
- کیفر ظالمین و ستمگران 334
- ظلم خطرناک 335
- آخرین گردنه صراط در قیامت 336
- دعا و توبه با داشتن مظلمه 336
- تاثیر ظلم در دین ظالم 337
- اقسام ظلم و ستم 337
- شریکان در ظلم 338
- کفاره ظلم 338
- پیامدهای ظلم در فرزندان ظالم 338
- دو حکایت تاریخی آموزنده 339
- احسان و نیکی به مردم 341
- صدقه، ونجات عروس از مرگ 342
- انفاق و احسان و نغییر سرنوشت 343
- آزار رساندن به خود 344
- توهین و تحقیر به علما 350
- بدگویی از علما در آخر الزمان 351
- ترک اطاعت از فقها 352
- کیفر آزار به اولیای خدا 359
- بی احترامی به قرآن 371
- بی احترامی به کعبه 376
- بی احترامی به تربت امام حسین علیه السلام 378
- بی احترامی به مشاهد مشرّفه 382
- بی احترامی به مساجد 386
- آداب متعلّق به مساجد 387
- ترک نمازهای جماعت بدون عذر 394
- ترک نماز جمعه بدون عذر 398
- ترک کامل مستحبات 399
- تقدم بر قبور معصومین ایلا در نماز 400
- بردن نام مبارک حضرت بقیّه اللَّه (عجل اللَّه فرجه الشریف) 402
- شکستن سوگند و پیمان 404
- کیفر شکستن عهد و پیمان 407
- پیمان شکنی و نفاق 409
- خیانت در امانت 410
- بی اعتنایی به نیازهای مسمان 414
- پنهان شدن از انجام حاجت برادران مؤمن 416
- تأکید اولیای خدا در باره یاری نمودن مؤمن 419
- ترک توبه و غفلت از گناه 427
- جرأت بر گناه و ناچیز شمردن آن 430
- اصرار بر انجام گناهان کوچک 433
- وسواس و پیروی از شیطان 435
- پایه گذاری شر و فساد 439
- اشاره 442
- 1- اکل مال به باطل [درآمدهای کاذب] 443
- اشاره 443
- 3- نپرداختن سهم مبارک امام علیه السلام و سادات [زادهم اللّه شرفاً و عزّاً] 446
- حرام خواری 449
- کیفر حرام خواری 451
- اشاره 453
- 2- جستجوی مال حلال نمودن و قانع بودن به آن. 453
- 1- لزوم تلاش و کوشش برای به دست آوردن مال. 453
- 3- پرهیز از حبّ دنیا 454
- 4- خدا را رازق بداند و به او اعتماد نماید 455
- آیات قرآن درباره ربا 457
- اشاره 457
- ربا در سخنان معصومین علیهم السلام 458
- دیرکرد و ربا در آخر الزمان 459
- پاداش وام بدون بهره و صبر بر بدهکار 461
- حبس اموال مردم 462
- سد معبر، راه بندان 465
- خوردن مال یتیم از روی ظلم 466
- بازی با آلات قمار بدون شرط 470
- خرید و فروش وسایل گناه 474
1- لهما اُفّ ولاتنهرهما (ای لاتزجرهما باغلاظ و صیاح)» قال: إن أضجراک فلا تقل لهما: اُفّ؛ ولاتنهر هما إن ضرباک، قال: «و قل لهما قولاً کریماً» قال: إن ضرباک فقل لهما: غفراللّه لکما، فذلک منک قولٌ کریم؛ قال «واخفض لهما جناح الذُّلّ من الرحمه» قال: لا تملأ عینیک من النظر إلیهما إلاّ رحمه ورقّه ولا ترفع صوتک أصواتهما ولا یدک فوق أیدیهما ولاتقدَّم قدَّامهما. (الکافی ج 2/157)
2- و فیه عن الکافی عن محمّدبن مروان قال: سمعت أباعبداللّه علیه السلام یقول: إنّ رجلاً أتی النبیّ صلی الله علیه وآله فقال: یا رسول اللّه أوصنی فقال: لاتشرک باللّه شیئاً و إن حرّقت بالنّار و عذّبت إلا و قلبک مطمئنِّ بالایمان؛ و والدیک فأطعهما(الظاهر ان والدیک منصوب بفعل مقدر یفسره الفعل المذکور و الکلام یفید الحصر و التاکید إن قدرّالمحذوف بعده و التاکید فقط إن قدر قبله کذا قیل و أقول: یمکن أن یقدر فعل آخر أی وراع والدیک فاطعهما بصیغه الامر من باب علم و نصر (آت). و برَّهما حیّین کانا أومیّتین و إن أمراک أن تخرج من أهلک و مالک فافعل فإنَّ ذلک من الإیمان. (المصدر ص 158)
عقوق والدین روحانی
تردیدی نیست که والدین روحانی حق بزرگ تری بر ما دارند و آزار و تضییع حق آنها نیز بزرگ تر و خطرناک تر است. رسول خداصلی الله علیه وآله فرمود: «من و علی دو پدر این امت هستیم.» امامان بعد از آن دو بزرگوار نیز پدران روحانی این امت هستند. در مرتبه پایین تر علمای ربّانی نیز که با نشر معارف اسلام مردم را نسبت به تعلیمات مکتب اهل بیت علیهم السلام و صراط مستقیم دین راهنمایی می کنند پدران روحانی مردم محسوب می شوند و احترام آنان نیز لازم تر از احترام به پدر و مادر جسمانی می باشد.
اساساً، نعمت رسالت و امامت از بزرگ ترین نعمت های خداوند است که اگر این نعمت نباشد هیچ نعمتی نعمت نخواهد بود. از این رو، خداوند در قرآن نسبت به نعمت رسالت بر مردم منّت نهاده و می فرماید: «خداوند بر مؤمنان منّت نهاده که پیامبری از بین آنان به رسالت مبعوث نموده تا آیات قرآن و نشانه های حقانیت [دین] او را بیان کنند و مردم را که در ضلالت و گمراهی آشکاری به سر می بردند از آلودگی های اخلاقی دور و به آنان کتاب وحکمت تعلیم نمایند.»
بلکه سزاوار است گفته شود: نعمت رسالت و امامت بزرگ تر از آن است که با نعمت های دنیوی مقایسه شود؛ چرا که آنها وسیله زندگی دنیا هستند و نعمت رسالت و امامت وسیله زندگی و سعادت جاوید وابدی است براین اساس عقوق و آزار به پدران روحانی بسیار خطرناک تر از عقوق و آزار به پدران جسمانی است. از این رو، رسول خداصلی الله علیه وآله به امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: «من و تو دو پدر این امت هستیم. هرکس رعایت حق ما را نکند و به ما آزار رساند ملعون و از رحمت خداوند دور خواهد بود.»
یونس به یعقوب به امام صادق علیه السلام گفت: ولایت و معرفت من نسبت به شما نزد من
-1
-2