محرمات اسلام: (مجموعه ای از معارف اسلامی اعتقادی - فقهی - اخلاقی - تاریخی - اقتصادی) صفحه 282

1- و عن عقاب الأعمال بسنده عن النبیّ صلی الله علیه وآله: «من ردّ عن أخیه غیبه سمعها فی مجلسٍ ردّ اللّه عنه ألف باب من الشرّ فی الدنیا و الآخره فإن لم یردّ عنه و أعجبه کان علیه کوزر من إغتابه.» (عقاب الأعمال ص 335) و عن الصدوق باسناده عن الصادق علیه السلام - فی حدیث المناهی - عن النبیّ صلی الله علیه وآله مثله إلاّ أن فی آخره: فإن هو لم یردّها و هو قادر علی ردّها کان علیه کوزر من إغتابه سبعین مرّه. (کتاب المکاسب للشیخ الأنصاری ج 1/362)

2- علاج المغتاب قال الشهید الثانی فی رسائل العشر: إعلم أنّ السبب الموجب للتشدید فی أمرالغیبه وجعلها أعظم من کثیر من المعاصی الکبیره هو اشتمالها علی المفاسد الکلیّه لغرض الحکیم سبحانه بخلاف باقی المعاصی فإنّها مستلزمه لمفاسد جزئیه بیان ذلک إنّ المقاصد المهمّه للشارع إجتماع النفوس علی همٍّ واحد و طریقه واحده و هی سلوک سبیل اللّه بسائر وجوه الأوامر و النواهی و لایتمّ ذلک إلاّ بالتعاون و التعاضد بین أبناء النوع الإنسانی و ذلک یتوّقف علی اجتماع همّهم و تصافی بواطنهم و اجتماعهم علی الألفه بالمحبّه حتّی یکونوا [للّه] بمنزله عبد واحد وفی طاعه مولاه ولن یتمّ ذلک إلاّ بنفی الضغاین و الأحقاد والحسد و نحوه و کانت الغیبه من کلّ منهم لأخیه مثیره لضغنه و مستدعیه منه بمثلها فی حقّه. (رسائل الشهید ص 289)

خطرناک یاد شده و غیبت از بسیاری از گناهان کبیره بزرگ تر نامیده شده این است که غیبت مشتمل بر مفاسد بزرگ و خطرناک است و با هدف خدای حکیم [نسبت به تحکیم وحدت دل ها و ارتباط ها] منافات دارد؛ برخلاف سایر گناهان که چنین خطری را ندارد و مفسده آنها شخصی و جزیی است.

اجتماع نفوس و دل های مردم است که بریک هدف و انگیزه و یک مسیر - که مسیر الی الله است - حرکت کنند و با انجام واجبات و ترک محرمات همگی یکصدا و یکدل در یک مسیر قرار گیرند، و این امکان پذیر نیست مگر این که روح تعاون و تعاضد و تقویت یکدیگر بین افراد جامعه اسلامی حاکم باشد و آنها در باطن اهل صفا و صمیمیت و الفت و محبت باشند، به طوری که همگی در مقابل پروردگار خویش مانند عبد واحدی باشند در اطاعت از مولای خود این امر نیز امکان پذیر نیست مگر این که افراد جامعه و کینه ها و حسدها و بدخواهی ها و بدبینی ها و بدگویی ها را از خود دور کنند، در حالی که غیبت دل ها را پراکنده و کینه ها را ایجاد می نماید، از همین رو، خداوند در سوره «همزه» می فرماید: «وای بر کسانی که اهل بدگویی هستند و به وسیله غیبت گوشت برادر خود را می خورند.»

و رسول خداصلی الله علیه وآله فرمود: «به خدا سوگند، تأثیر غیبت در دین مؤمن از بیماری خوره و آکله بدتر خواهد بود.»

به همین سبب بعضی از علمای گذشته عبادت را به انجام نماز و روزه نمی دانسته اند بلکه به خودداری از تضییع آبروی مردم می دانسته اند.

-1