محرمات اسلام: (مجموعه ای از معارف اسلامی اعتقادی - فقهی - اخلاقی - تاریخی - اقتصادی) صفحه 303

1- قال الباقرعلیه السلام فی تفسیر الآیه: إنّ رسول اللّه صلی الله علیه وآله تزوّج بالحرّه متعه فأطلّع علیه بعض نسائه فاتّهمته بالفاحشه، فقال لها رسول اللّه ص صلی الله علیه وآله: إنّها لی حلال، إنّه نکاح بأجل مسمّی فاکتمیه فأطلعت علیه بعض نساءه. (خلاصه الإیجاز للمفید ص 25)

2- و قال الصّادق علیه السلام فی تفسیر قوله تعالی: «و إذا جائهم أمر من الأ من أو الخوف أذاعوا به (نساء /83): المذیع علینا سرّنا کالشاهر بسیفه علینا، رحم اللّه عبداً سمع بمکنون علمنا فدفنه تحت قدمیه. (مستدرک الوسائل ج 12/295)

مؤلّف گوید: این گونه روایات در باره حفظ اسرار معصومین علیهم السلام زیاد است، ولی به نظر می رسد مربوط به همه زمان ها نیست بلکه مربوط به زمان حکومت بنی امیه و بنی عباس است که تقیّه بر شیعیان واجب بوده است لذا در کتاب مستدرک الوسائل از جابر نقل شده که گوید: من در زمان جوانی خدمت امام باقرعلیه السلام رسیدم. امام باقرعلیه السلام به من فرمود:

«اهل کجا هستی؟» گفتم: اهل کوفه هستم، آمده ام از شما علم بیاموزم. پس آن حضرت نوشته ای را به من دادو فرمود: «اگر این نوشته را قبل از هلاکت و نابودی بنی امیه آشکار سازی لعنت من و لعنت پدران من بر تو خواهد بود و اگر چیزی از آن را بعد از هلاکت بنی امیه کتمان کنی و به مردم نگویی لعنت من و لعنت پدران من بر تو خواهد بود.»

حفظ اسرار مردم

حضرت رضاعلیه السلام می فرماید: «مؤمن به کمال ایمان نمی رسد تا این که سه خصلت در او جمع شود: خصلتی از خدا، خصلتی از رسول خداصلی الله علیه وآله، و خصلتی از امام و ولی خدا. اما خصلت خدایی او کتمان سرّ است که خداوند در قرآن می فرماید: (عالم الغیب فلا یظهر علی غیبه أحداً)؛ و اما خصلتی که باید از پیامبر خداصلی الله علیه وآله در او باشد مدارا نمودن با مردم است که خداوند پیامبر خودصلی الله علیه وآله را مأمور به آن نموده است و می فرماید: (خذ العفو و امر

-1

-2