محرمات اسلام: (مجموعه ای از معارف اسلامی اعتقادی - فقهی - اخلاقی - تاریخی - اقتصادی) صفحه 326

1- الوسائل... عن مسمع عن الصّادق علیه السلام قال: قال رسول اللّه صلی الله علیه وآله: ألا إنّ فی التباغض الحالقه، لا أعنی حالقه الشعر ولکن حالقه الدّین. (الوسائل ج 8/570) و فیه فی صحیحه الخزاز قال: سمعت الرضاعلیه السلام یقول: إنّ ممّن ینتحل مودّتنا أهل البیت من هو أشدّ فتنهً علی شیعتنا من الدجّال، فقلت: بما ذا؟ قال: بموالاه أعدائنا و معاداه أولیاءنا إنّه إذا کان کذلک إختلط الحقّ بالباطل و اشتبه الأمر فلم یعرف مؤمن من منافق. (الوسائل ج 11/441)

2- و فیه فی صحیحه هشام بن سالم عن الصّادق علیه السلام قال: إنّ الرجل لیحبّکم و ما یعرف ما أنتم علیه فیدخله اللّه الجنّه بحبّکم و إنّ الرجل یبغضکم و ما یعلم ما أنتم علیه فیدخله اللّه ببغضکم النّار. (الوسائل ج 11/439)

3- و فیه فی صحیحه أبی نجران قال: سمعت أباالحسن علیه السلام یقول: من عادی شیعتنا فقد عادانا و من والاهم والانا لأنّهم منّا، خلقوا من طینتنا من أحبّهم فهو منّا و من أبغضهم فلیس منّا... و من ردّ

با ما دشمنی کرده و هر کس آنان را دوست بدارد ما را دوست داشته، چرا که آنان از ما هستند و از طینت ما آفریده شده اند، و هر کس آنان را دوست بدارد از ما خواهد بود و هر کس آنان را دشمن بدارد از ما نخواهد بود و هر کس [سخن حق] آنان را رد کند خدا را رد کرده است، و هر کس توهین و تهمتی به آنان وارد کند بر خدا توهین و تهمت وارد نموده، چرا که آنان بندگان راستین و اولیای خداوند هستند.»

سپس فرمود: «به خدا سوگند، یکی از آنان می تواند شفاعت دو قبیله بزرگ عرب، ربیعه و مضر، را بکند و خداوند از کرامتی که بر او دارد شفاعت او را می پذیرد.»

تهمت به مؤمن

اسلام مردم را از گمان بد به برادران مسلمان نهی نموده و آن را گناه شمرده و تجسّس از عیوب پنهانی مردم را نیز منع کرده، و اگر احیاناً مسلمانی از عیوب و خطای برادران خود مطلع شد، غیبت کردن و اظهار عیوب آنان را نیز حرام دانسته و همانند خوردن گوشت مرده آنان قرار داده است و خوش بینی و حمل به صحت نمودن کارهای مردم و

-1

-2