محرمات اسلام: (مجموعه ای از معارف اسلامی اعتقادی - فقهی - اخلاقی - تاریخی - اقتصادی) صفحه 327

1- علیهم فقد ردّ علی اللّه و من طعن علیهم فقد طعن علی اللّه لأنّهم عباداللّه حقّاً و أولیاءه صدقاً و اللّه و إنّ أحدهم لیشفع فی مثل ربیعه و مضرّ فیشفّعه اللّه فیهم لکرامته علی اللّه عزّوجّل. (المصدر ص 441)

2- الافتراء و التهمه علی المؤمن قال اللّه سبحانه: «إنّ ألّذین یؤذون المؤمنین و المؤمنات بغیر ما اکتسبوا فقد إحتملوا بهتاناً و اثماً مبیناً. الکافی عن أبی المأمون الحارثی قال: قلت لأبی عبداللّه علیه السلام: ما حق المؤمن علی المؤمن؟ قال: إنّ من حقّ المؤمن علی المؤمن: المودّه له فی صدره، و المواساه له فی ماله، و الخلف له فی اهله، و النصره له علی من ظلمه، و ان کان نافلهً (ای غنیمهً) فی المسلمین و کان غائباً أخذله بنصیبه، و اذامات، الزیاره إلی قبره، و أن لایظلمه، و أن لایغشّه، و أن لایخونه، و أن لایخذله، و أن لایکذبه، و أن لایقول له: أفّ، و أذا قال له: أفّ فلیس بینهما و لایه، و أذا قال له: أنت عدوّی فقد کفر أحدهما، و إذا اتّهمه إنماث الایمان فی قلبه کما ینماث الملح فی الماء. (الکافی ج 2/171)

دفاع از آبروی آنان را از اعمال نیک و پسندیده شمرده است. بنابراین تهمت زدن و متهم نمودن آنان بسیار زشت و خطرناک است و خداوند در قرآن با صراحت آن را گناه آشکار معرفی نموده است.

مرحوم کلینی، در کتاب کافی، از ابی المأمون حارثی نقل نموده که گوید: به امام صادق علیه السلام گفتم: حق مؤمن بر مؤمن چیست؟ امام صادق علیه السلام فرمود: «حق مؤمن بر مؤمن [چند چیز است]:

1- مودّت و محبت باطنی نسبت به او؛ 2- مواسات با او در مال [که اگر نیازی دارد تأمین کند]؛ 3- اگر برادر او در مسافرت بود در برآوردن نیازهای خانواده و فرزندان او جانشین او باشد؛ 4- اگر او مظلوم واقع شود از او حمایت کند؛ 5- اگر سهمیه ای [از غنایم و غیره] بین مسلمانان تقسیم شود سهم او را بگیرد و برای او نگهداری کند؛ 6- چون از دنیا می رود به زیارت قبر او برود؛ 7- به او ظلم و خیانت نکند؛ 8- او را در وقت تنگدستی و بیچارگی رها نکند؛ 9- سخن او را تکذیب ننماید و یا به او دروغ نگوید؛ 10- به او اف نگوید یعنی از او اظهار انزجار ننماید.»

سپس فرمود: «و اگر به او اُف بگوید ولایت بین آنان قطع می شود، واگر به او بگوید: تو دشمن من هستی، یکی از آنان کافر شده است و اگر او را به عملی متهم کند که او آن عمل را انجام نداده، ایمان در قلب او آب می شود، همانند نمک که در آب حل می شود و از بین می رود.»

امام صادق علیه السلام فرمود: «هرکس برادر و یا خواهر مؤمن و بی گناه خود را به چیزی و یا عملی متهم کند، خداوند در قیامت او را در طینت پست و خبال محشور خواهد نمود تا نسبتی را که به برادر و یا خواهر خود داده اثبات نماید.» ابن ابی یعفور گوید: به امام صادق علیه السلام گفتم: طینت خبال چیست؟ امام علیه السلام فرمود: «چرکی است که از زن های فاجرات و آلوده دوزخ خارج می شود.»

-1