محرمات اسلام: (مجموعه ای از معارف اسلامی اعتقادی - فقهی - اخلاقی - تاریخی - اقتصادی) صفحه 332

1- و قوله علیه السلام فی من قتل آل محمّدعلیهم السلام: أللّهم اللعن قتله أمیرالمؤمنین و قتله الحسن و الحسین و قتله أهل بیت نبیّک أللّهم دعّهم إلی النّار دعّاً و أرکسهم فی عذابک رکساً و احشرهم و أتباعهم إلی جهنّم زمراً. (المصدر ص 140) و قال اللّه سبحانه: إنّ ألّذین یؤذون اللّه و رسوله لعنهم اللّه فی الدنیا و الآخره وأعدّ لهم عذاباً مهیناً. (الاحزاب /56) و قد ورد فی زیاره العاشور موارد اللعن و المستحقین له و وجوب البراءه منهم بالامزید علیه.

2- و لکنّ اللعن بالمؤمنین یعنی شیعه أمیرالمؤمنین علیه السلام فهو حرام و لایؤثّر فیهم بل یرجع إلی اللاعن فلایجوز اللعن علیهم و البرائه منهم نعم قد ورد أنّه تعالی لعن العاق و قاطع الرحم و المبدع...

کسی که از یاری ما خانواده ناتوان باشد و در اوقات خلوت خود به دشمنان ما لعنت کند، خداوند صدای او را به گوش همه ملائکه می رساند. از این رو، هر کدام از شما شیعیان ما که به دشمنان ما لعنت می کند ملائکه نیز با او همراهی می کنند و به کسانی که او لعنت نکرده نیز لعنت می نمایند و چون ملائکه صدای لعنت شیعیان ما را می شنوند برای آنان استغفار می کنند و بر آنان درود می فرستاند و می گویند:

خدایا، بر روح این بنده ات که در حد توان با لعنت خود اولیای تو را یاری نمود درود فرست، او اگر بیش از این می توانست به دشمنان اولیای تو لعنت می فرستاد. پس از ناحیه خداوند به ملائکه خطاب می شود: ای ملائکه! من دعای شما را در حق بنده ام مستجاب نمودم و بر روح او همراه ارواح نیکان درود فرستادم و او را از بندگان برگزیده و نیک خود قرار دادم.»

-1

-2