- خطبه الکتاب 1
- اشاره 8
- معیار کبیره و بزرگ بودن گناه 13
- گناهان کبیره در باره اهل البیت علیهم السلام 14
- اشاره 16
- مراتب گناهان کبیره در قرآن 22
- از بین رفتن عبادت به واسطه گناه 26
- 1- پاک شدن گناهان به وسیله تشرّف به اسلام 32
- اشاره 32
- 2- حبط اعمال به علّت حرام خواری: 32
- 5- پرداخت حسنات به طلبکارها و ورشکستگی در قیامت: 33
- 3- حبط اعمال به سبب بی تقوایی: 33
- 4- حبط اعمال به وسیله معصیت خدا: 33
- بزرگ ترین عبادت و بزرگت ترین معصیت 34
- گناه شناسی 36
- اشاره 36
- مثال اول: 36
- مثال دوم: 36
- نیت و اندیشه گناه 38
- نیت های زشت و زیبا 39
- بیماری گناه 43
- اشاره 43
- درمان بیماری گناه 45
- رفافت و دوستی با گناهکار 47
- برخورد با گناهکار 47
- آثار گناه 49
- گناه و انواع گرفتاری ها 51
- سازش با گهنکاران و اهل باطل 52
- رضایت به گناه و ظلم 54
- آشکار نمودن گناه [تجاهر به فسق] 57
- اعتراف به گناه نزد مردم 58
- اشاره 60
- توحید ذاتی و شرک در ذات: 61
- توحید افعالی و شرک در افعال 63
- توحید در صفات و شرک در صفات 64
- توحید در طاعت و شرک در طاعت 65
- توحید در عبادت و شرک در عبادت 66
- تفکّر در ذات مقدّس الهی 67
- اشاره 71
- ریا 71
- سمعه 72
- کیفر ریا در سخنان معصومین علیهم السلام 73
- نفاق و منافقین 74
- اشاره 74
- منافقین صدر اسلام 75
- کتمان حق امیرالمؤمنین علیه السلام 78
- 2- بغی و ظلم. 81
- 1- گناه زیاد و غفلت از توبه. 81
- اشاره 81
- 5- افترا و دروغ بستن به اولیای خداوند. 82
- 4- تعصّب و تکبّر. 82
- کتمان حق 86
- اشاره 88
- ترک واجبات 88
- ترک نماز 90
- ترک زکات 92
- اشاره 92
- قصه ثعلبه و مردی از بنی سلیم 94
- ترک حج 96
- بیزاری از خدا و رسول و اوصیای اوعلیهم السلام 98
- اشاره 101
- قضایای عجیبی درباره لعنت به کنندگان علی علیه السلام 102
- انکار امامت اهل بیت پیامبرعلیهم السلام 104
- غلوّ و کفر غالی و خارجی و ناصبی 107
- سخنان معصومین علیه السلام درباره غالی و ناصبی و خارجی 108
- شرک و غلّو اهل کتاب 110
- گمراه نمودن مردم 111
- پاداش هدایت و ارشاد مردم 113
- پیروی و اطاعت از گمراهان 116
- اعتقاد به فال بد و تطیّر 120
- تشکیک در عقاید مردم 122
- دین تراشی و بدعت گذاردن در دین 123
- اشاره 125
- بدعت گذاردن در دین 125
- اجتهاد های در مقایب نصّ، پس از رسول خدا صلی الله علیه و آله 128
- اذان ثانی (دوم) در روز جمعه 146
- اشاره 148
- معنای عبادت و خضوع 149
- خلاصه سخن درباره ابن تیمیه و امثال او 153
- سجده برای غیر خداوند 154
- راه صحیح برای فهم حقایق و معارف اسلام 156
- امام صادق علیه السلام و دانشمندی از اهل تسنّن 159
- نامیدن غیر علی بن ابی طالب علیه السلام به امیرالمؤمنین 162
- هم نشینی با اهل بدعت 164
- حکم به غیر ما انزل الله 166
- قیاس و استحسان 169
- تفسیر به رای 174
- استفاده از قرآن از غیر طریق اهل البیت علیهم السلام 176
- تقلید بی اساس [و سدّ باب اجهتاد] 180
- حرام نمودن حلال و حلال نمودن حرام 182
- رهبانیت و ریاضت های غیرشرعی 188
- اشاره 191
- تفاوت یأس و قنوط و خیبه 193
- رحمت و مغفرت الهی 194
- سعه رحمت الهی 197
- ایمن بودن از مکر و عذاب الهی 198
- ایمن بودن از مکر خداوند در کلمات معصومین 200
- بدگمانی به ذات مقدّس پروردگار 203
- شکایت از تقدیر الهی 206
- بی صبری در مصیبت 208
- پیشگویی نمودن منجّمین (تنجیم) 210
- رابطه دوستانه با کفار و اهل کتاب 218
- نصایح معصومین علیهم السلام در باره توّلی و تبرّی 222
- نگهداری و استفاده از کتاب های گمراه کننده 223
- بدخلقی 226
- دروغ و اقسام آن 227
- اشاره 227
- آثار خطرناک دروغ 228
- دروغ های مجاز 229
- دروغ بستن به اولیای خدا 231
- احترام به نام خداوند 233
- شهادت و گواهی بر دروغ و باطل 234
- معنای مناظره غیرصحیح 240
- ظلم به پدر و مادر (عقوق الوالدین) 243
- اشاره 243
- بزرگی حق پدر و مادر 245
- معنای عاق والدین 249
- قصه های شگفتی در باره آزار به پدر و مادر 251
- احسان به مادر و آمرزش گناهان 254
- حقوق لازم بین پدر و فرزند 257
- عقوق والدین روحانی 259
- اشاره 262
- قطع رحم و جدایی از خویشان 262
- سخنان معصومین علیهم السلام در باره خطر قطع رحم 263
- گناهانی که سبب کوتاهی عمر می شود 266
- اثر قطع رَحِم با امام زمان علیه السلام 268
- تکبر و بزرگی نمودن 270
- عجب و غرور و خودستایی [تزکیه النفس] 271
- اشاره 273
- ریاست طلبی و غفلت از حساب قیامت 273
- خطرهای ریاست طلبی 275
- اشاره 277
- وجوب رد غیبت 280
- علاج غیبت و نجات غیبت کننده 281
- 1- غیبت متجاهر به فسق: 283
- اشاره 283
- غیبت های مجاز 283
- 2- غیبت برای نجات از ظلم: 284
- 4- غیبت درسؤال از مساله شرعی 285
- 3- غیبت در مورد مشورت 285
- 6- غیبت برای جلوگیری از شر وفساد مغتاب: 286
- 7- صدا زدن و نام بردن کسی که نام زشتی دارد و جز با آن نام شناخته نمی شود: 286
- 5- غیبت برای جلوگیری از منکر وگناه: 286
- 9- غیبت برای اقامه شهادت نزد حاکم: 287
- 8- غیبت کردن از کسی که مدعی نسبت دروغی شده است: 287
- 11- غیبت نزد کسی که از حال مغتاب آگاه است: 287
- 10- غیبت برای اثبات عدالت و یا فسق راوی: 287
- کفاره غیبت 288
- بدگمانی نسبت به مومنین 292
- تجسّس در اسرار مومنین 293
- تفرقه انگیزی و ایجاد دشمنی 295
- سخن چینی و سعایت 299
- افشا نمودن اسرار مردم 301
- حفظ اسرار مردم 303
- داستان موسی علیه السلام و شخص سخن چین 304
- استراق سمع 306
- مکر و حیله و غش و خیانت 308
- فریب دادن ناآگاه 312
- تملق گویی و چاپلوسی 313
- حسد 314
- معالجه کبر و غرور 319
- غضب و خشم بی جا 320
- کینه زدایی و تطهیر باطن 322
- تهمت به مؤمن 326
- دشنام و لعنت به مؤمن 328
- لعن و نفرین مومن 330
- اشاره 333
- ظلم و آزار به مردم 333
- کیفر ظالمین و ستمگران 334
- ظلم خطرناک 335
- آخرین گردنه صراط در قیامت 336
- دعا و توبه با داشتن مظلمه 336
- تاثیر ظلم در دین ظالم 337
- اقسام ظلم و ستم 337
- کفاره ظلم 338
- شریکان در ظلم 338
- پیامدهای ظلم در فرزندان ظالم 338
- دو حکایت تاریخی آموزنده 339
- احسان و نیکی به مردم 341
- صدقه، ونجات عروس از مرگ 342
- انفاق و احسان و نغییر سرنوشت 343
- آزار رساندن به خود 344
- توهین و تحقیر به علما 350
- بدگویی از علما در آخر الزمان 351
- ترک اطاعت از فقها 352
- کیفر آزار به اولیای خدا 359
- بی احترامی به قرآن 371
- بی احترامی به کعبه 376
- بی احترامی به تربت امام حسین علیه السلام 378
- بی احترامی به مشاهد مشرّفه 382
- بی احترامی به مساجد 386
- آداب متعلّق به مساجد 387
- ترک نمازهای جماعت بدون عذر 394
- ترک نماز جمعه بدون عذر 398
- ترک کامل مستحبات 399
- تقدم بر قبور معصومین ایلا در نماز 400
- بردن نام مبارک حضرت بقیّه اللَّه (عجل اللَّه فرجه الشریف) 402
- شکستن سوگند و پیمان 404
- کیفر شکستن عهد و پیمان 407
- پیمان شکنی و نفاق 409
- خیانت در امانت 410
- بی اعتنایی به نیازهای مسمان 414
- پنهان شدن از انجام حاجت برادران مؤمن 416
- تأکید اولیای خدا در باره یاری نمودن مؤمن 419
- ترک توبه و غفلت از گناه 427
- جرأت بر گناه و ناچیز شمردن آن 430
- اصرار بر انجام گناهان کوچک 433
- وسواس و پیروی از شیطان 435
- پایه گذاری شر و فساد 439
- اشاره 442
- 1- اکل مال به باطل [درآمدهای کاذب] 443
- اشاره 443
- 3- نپرداختن سهم مبارک امام علیه السلام و سادات [زادهم اللّه شرفاً و عزّاً] 446
- حرام خواری 449
- کیفر حرام خواری 451
- 2- جستجوی مال حلال نمودن و قانع بودن به آن. 453
- اشاره 453
- 1- لزوم تلاش و کوشش برای به دست آوردن مال. 453
- 3- پرهیز از حبّ دنیا 454
- 4- خدا را رازق بداند و به او اعتماد نماید 455
- آیات قرآن درباره ربا 457
- اشاره 457
- ربا در سخنان معصومین علیهم السلام 458
- دیرکرد و ربا در آخر الزمان 459
- پاداش وام بدون بهره و صبر بر بدهکار 461
- حبس اموال مردم 462
- سد معبر، راه بندان 465
- خوردن مال یتیم از روی ظلم 466
- بازی با آلات قمار بدون شرط 470
- خرید و فروش وسایل گناه 474
1- و قال صلی الله علیه وآله: سیأتی زمان علی أمّتی لایعرفون العلماء إلاّ بثوب حسن، و لایعرفون القرآن إلاّ بصوت حسن، و لایعبدون اللّه إلاّ فی شهر رمضان. الحدیث (المصدر ص 454 عن جامع الأخبار 129)
2- ترک اطاعه الفقیه فی زمن الغیبه و قد ورد فی روایات حجّیه فتوی الفقیه و حکمه ما یناسب هذا و إلیک ما فی الکافی عن عمربن حنظله عن الصّادق علیه السلام قال: أنظروا إلی من کان منکم قد روی حدیثنا و نظر فی حلالنا و حرامنا و عرف أحکامنا فارضوا به حکماً فإنّی قد جعلته علیکم حاکماً فإذا حکم بحکمنا فلم یقبله منه فإنّما بحکم اللّه قد إستخفّ و علینا ردّ و الرادّ علینا الرادّ علی اللّه و هو علی حدّ الشرک باللّه. (الکافی ج 7/412)
پاسخ صحیح این سؤال این است که آری، این کار توهین به آن حضرت خواهد بود، زیرا توهین کننده توجّه ندارد که به یک بنده خدا و یک مسلمان و یک مؤمن و یک عالم و یک فقیه جامع الشرایط و کسی که جانشین امام زمان اوست و باید از او اطاعت کند و دین خود را از اوبگیرد توهین نموده است. باید از غفلت ها و تبلیغات شیاطین به خدا پناه ببریم.
توهین به مؤمن نیز حرام است، چه رسد آن مؤمن عالم دینی و فقیه جامع الشرایط باشد. در بخش های گذشته حرمت توهین به مؤمن بیان گردید. دراین جا به طور اختصار به برخی از روایات آن اشاره می شود.
در کتاب کافی از رسول خداصلی الله علیه وآله نقل شده که خدای تبارک و تعالی می فرماید: «کسی که به یک ولیّ از اولیای من اهانت کند در حقیقت به جنگ با من برخاسته است.»
و در همان کتاب از امام صادق علیه السلام نقل شده که فرمود: «کسی که مؤمنی را به علّت ناداری و فقر او تحقیر و توهین نماید، خداوند روز قیامت مقابل خلایق آبروی او را می برد و او را به مردم معرفی می کند.»
و در همان کتاب از رسول خداصلی الله علیه وآله نقل شده که فرمود: «خدا مرا به معراج برد و با من سخن گفت.» و به من فرمود: «ای محمّد! هرکس ولیّ و دوستی از دوستان من را خوار و سبک نماید با من به جنگ برخاسته و هرکس به جنگ با من برخیزد من نیز به جنگ با او خواهم رفت.»
رسول خداصلی الله علیه وآله می فرماید: «به خدای خود گفتم: خدایا، ولیّ تو کیست که اگر کسی به او توهین کند در حقیقت به جنگ با تو برخاسته است و تو نیز به جنگ با او خواهی رفت؟ خطاب شد: ولیّ من همان کسی است که من برای تو و وصیّ تو و ذریّه شما از او میثاق و پیمان ولایت گرفته ام و او ولایت شما را پذیرفته است.»
-1
-2
-3