محرمات اسلام: (مجموعه ای از معارف اسلامی اعتقادی - فقهی - اخلاقی - تاریخی - اقتصادی) صفحه 375

1- أنا الّذی أسهرت لیلک و أنصبت عیشک سمعت الأذی و رجمت بالقول فیّ، الا و إنّ کل تاجر قد استوفی تجارته و انا و راک الیوم، قال: فینطلق به إلی ربّ العزه تبارک و تعالی فیقول: یا رب یا رب عبدک و أنت أعلم به قد کان نصباً بی(فی بعض النسخ [فی] و نصب الرجل بالکسر: نصباً، تعب و أنصبه غیره، مواظباً علی، یعادی بسببی و یحبّ فیّ و یبغض، فیقول اللّه عزّوجّل: أدخلوا عبدی جنتی واکسوه حله من حلل الجنه و توجّوه بتاج، فإذا فعل به ذلک عرض علی القرآن فیقال له: هل رضیت بما صنع بولیک؟ فیقول: یا ربّ إنی أستقل هذا له فزده مزید الخیر کلّه، فیقول: و عزتی وجلالی و علوی و ارتفاع مکانی لأنحلنّ له الیوم خمسه أشیاء مع المزید له و لمن کان بمنزلته، إلاّ أنّهم شبّاب لایهرمون و أصحّاء لایسقمون و أغنیاء لایفتقرون و فرحون لایحزنون و أحیاء لایموتون. ثمّ تلا هذه الآیه «لایذوقون فیها الموت إلاّ الموته الأولی(الدخان /56)» قال:

2- قلت: جعلت فداک یا أبا جعفر و هل یتکلّم القرآن فتبسمّ ثمّ قال: رحم اللّه الضعفاء من شیعتنا إنّهم أهل تسلیم ثمّ قال: نعم یا سعد و الصلاه تتکلّم و لها صوره و خلق تأمر و تنهی، قال سعد: فتغیر لذلک لونی و قلت، هذا شی ء لا أستطیع [أنا] أتکلم به فی الناس فقال أبوجعفر: و هل الناس إلاّ شیعتنا فمن لم یعرف الصلاه فقد أنکر حقنا ثمّ قال: یا سعد اُسمعک کلام القرآن؟ قال سعد: فقلت: بلی صلی اللّه علیک، فقال: «إن الصلاه تنهی عن الفحشاء و المنکر و لذکر اللّه أکبر» فالنهی کلام و الفحشاء و المنکر رجال و نحن ذکر اللّه ونحن أکبر. (الکافی ج 2/596)

شکل می آورند. پس در پیشگاه با عظمت پروردگار، از مقابل صفوف خلایق می گذرد... تااین که خداوند به او خطاب می فرماید: پیروان خود را داخل بهشت نما و هر کدام را در منازل و جایگاه خود قرار ده! پس قرآن حرکت می کند و پیروان او همراه او می روند و او به مؤمن می گوید: بخوان و بالا برو. پس او هر آیه ای که می خواند بالا می رود تا این که اهل قرآن به منازل خود می رسند.»

در همان کتاب، از امام صادق علیه السلام نقل شده که می فرماید: «در روز قیامت مردم سه دفتر دارند: دفتر نعمت ها، دفتر حسنات وکارهای نیک، دفترگناهان و اعمال خلاف. هنگامی که دفتر نعمت ها را مقابل دفتر حسنات وکارهای خوب قرار می دهند، نعمت ها افزون خواهد بود. پس دیوان سیّات و گناهان باقی می ماند، و چون مؤمن را مقابل حساب قرار می دهند قرآن، با بهترین صورت، مقابل او حاضر می شود و می گوید:

خدایا! من قرآن هستم و این بنده تو همیشه به تلاوت من مشغول بود و شب ها با

-1

-2