محرمات اسلام: (مجموعه ای از معارف اسلامی اعتقادی - فقهی - اخلاقی - تاریخی - اقتصادی) صفحه 45

1- روانکاوی خواجه نوری، صص 7 و8.

بیماری برای قلب ها خطرناک تر از گناه نیست.» و در سخن دیگری می فرماید:

«الذنوب الداء و الدواء الإستغفار و الشفاء أن لاتعود.» (غررالحکم ص 79)

اخلاق زشت و ناپسند نیز گناه و بیماری قلب شمرده شده است چنان که امیرالمؤمنین علیه السلام در باره حسد می فرماید:

«الحسد داءعیّاء لایزول إلاّ بهلک الحاسد أوموت المحسود.» (غررالحکم ص 79)

یعنی: «حسد یک بیماری خطرناکی است که از ناتوانی و زبونی حاسد به وجود می آید و جز با مرگ حاسد و یا مرگ محسود برطرف نمی شود.»

و در باره کینه می فرماید: «الحقد داء دوّی و مرض موبی» (المصدر)

یعنی کینه دردی مهلک و همانند وباست.

و در باره تکبر می فرماید: «الکبر داء إلی النقم فی الذنوب» (المصدر)

یعنی: تکبر دردی است که انسان را به گناه وا می دارد.»

و در باره گناهان غریزی می فرماید: «الشهوات أعلال قاتلات و أفضل دوائها إقتناء الصبر.» (المصدر ص 72)

یعنی: گناهان شهوانی دردهایی کشنده است و بهترین داروی آنها صبر و شکیبایی و خودداری است.» (کیفرگناه ص 56)

درمان بیماری گناه

در مورد درمان بیماری گناه نیز می بینیم که اسلام نه در این مورد بلکه در مورد تمام بیماری های روحی و عقده های روانی مؤثرترین و صحیح ترین راه را پیموده است و شاید سال ها بگذرد تا دانشمندان غرب به اصول درمانی اسلام واقف گردند.

روان پزشکان وقتی با یک بیمار روانی روبه رو می شوند برای گشودن عقده های درونی و رفع بیماری او ابتدا از طریق تجزیه و تحلیل عوامل بیماری وارد می شوند و سپس با برنامه های علمی درصدد احیای شخصیّت و تقویت روح وی بر می آیند و با بیان یک سلسله مطالب روانی، او را به خودشناسی وا می دارند.

البته جای انکار نیست که این برنامه های علمی تاحدودی می تواند بیماری های روحی را مداوا کند، اما چنانچه مشاهده شده فاقد آن نیرویی است که بتواند در برابر طغیان احساسات درونی مقاومت کند و چنانچه مَثَل زده اند همچون چراغ کم فروغی