محرمات اسلام: (مجموعه ای از معارف اسلامی اعتقادی - فقهی - اخلاقی - تاریخی - اقتصادی) صفحه 455

1- و قال علیه السلام: لیکن طلبک للمعیشه فوق کسب المضیّع دون طلب الحریص الراضی بدنیاه المطمئنّ إلیها ولکن أنزل نفسک من ذلک بمنزله النصف (المنصف) المتعفّف ترفع نفسک عن منزله الواهن الضعیف و تکسب مالابدّ للمؤمن منه، إنّ ألّذین أعطوا المال ثمّ لم یشکروا لامال لهم. (الوسائل ج 12 باب 13 ح 3)

2- و عن عبداللّه بن أبی یغفور قال: قال رجل لأبی عبداللّه علیه السلام: و اللّه إنا لنطلب الدنیا و نحبّ أن نؤتی بها [نؤتاها - کا، نوتی منها- ئل] فقال: أتحبّ أن تصنع بها ماذا؟ قال: أعودبها علی نفسی و عیالی و أصلّ منها و أتصدّق بها و أحجّ و أعتمر، فقال أبوعبداللّه علیه السلام: لیس هذا طلب الدنیا، هذا طلب الآخره. (الوسائل ج 12 باب 7 ح 3)

دنیا می رویم و دوست می داریم که مال دنیا را به دست بیاوریم [آیا این دنیاطلبی است؟] امام علیه السلام فرمود:

«مقصود شما از جمع آوری مال دنیا چیست؟» عبداللّه بن ابی یعفور می گوید: گفتم: مقصودمن این است که با مالی که به دست می آورم زندگی خود و خانواده ام را تأمین کنم و از آن به خویشان خود نیز بدهم و انفاق نمایم و حج و عمره به جای آورم. امام علیه السلام فرمود: «هراس مکن، این طلب دنیا نیست بلکه طلب آخرت است.»

4- خدا را رازق بداند و به او اعتماد نماید

مرحوم محقق اردبیلی پس از ذکر روایات فوق می فرماید: مؤمن باید بعد از تلاش و به دست آوردن مال، تکیه و اعتماد او به توان بدن و مال خود نباشد و بداند که او بیش از آنچه را خداوند تقدیر نموده نمی تواند به دست آورد و این معنای زهد در دنیاست.

امام صادق علیه السلام می فرماید:

«زهد در دنیا این نیست که کسی مال خود را ضایع کند وحلال خدا را بر خود حرام نماید، بلکه زهد این است که اعتماد او به وعده های خداوند بیش از چیزی باشد که در دست خود دارد.»

و در سخن دیگری می فرماید: «به آنچه امید نداری امیدوارتر باش تا آنچه به آن امیدواری، چرا که حضرت موسی علیه السلام [در آن شب تاریک و سرما که راه را گم کرده بود ]چون از دور آتشی دید رفت که برای گرم شدن اهل و عیال خود آتشی بیاورد ولی چون بازگشت پیامبر مرسل خدا بود.» [و هرگز چنین چیزی را فکر نمی کرد]

از سخنان معصومین علیهم السلام استفاده می شود که تلاش برای تامین معاش از راه حلال

-1