محرمات اسلام: (مجموعه ای از معارف اسلامی اعتقادی - فقهی - اخلاقی - تاریخی - اقتصادی) صفحه 98

1- الفقیه... عن اسحاق بن عمّار قال: سألت أباعبداللّه علیه السلام عن رجل له مال و لم یحجّ قطّ؟ قال علیه السلام: هو ممّن قال اللّه تعالی «و نحشره یوم القیامه أعمی» قال: قلت: سبحان اللّه أعمی؟ قال علیه السلام: أعماه عن طریق الجنّه. (الققیه ج 2/447)

2- الفقیه... عن محمّدبن الفضیل قال سألت اباالحسن علیه السلام عن قول اللّه تعالی: «من کان فی هذه أعمی فهو فی الآخره أعمی و أضلّ سبیلاً»؟ فقال علیه السلام: نزل فیمن سوّف الحجّ حجّه الإسلام و عنده ما یحجّ به فقال: العام احجّ العام أحجّ، حتّی یموت قبل أن یحجّ. (الفقیه ج 2/447)

هرکس در این دنیا کور باشد، در آخرت نیز کور بلکه گمراه تر خواهد بود چیست؟ امام علیه السلام فرمود: «این آیه در باره کسی نازل شده که تمکّن حج دارد و این سال و آن سال می کند تا این که بدون انجام دادن حج از دنیا می رود.»

علاّمه مجلسی نیز در کتاب بحار، از امام باقرعلیه السلام نقل نموده که فرمود: «هرکس کاری از کارهای دنیا را حج مقدّم کند، کار او انجام نخواهد گرفت تا آن که حجاج با سرهای تراشیده از حج باز گردند.»

در کتاب احتجاج نقل شده که رسول خداصلی الله علیه وآله، در سال حجه الوداع، در خطبه غدیر فرمود: «ای مردم! به حج خانه خدا بروید تا بی نیاز گردید، و از انجام حج خودداری نکنید که فقیر خواهید شد.»

بیزاری از خدا و رسول و اوصیای اوعلیهم السلام

تردیدی نیست که بیزاری از خدا و پیامبر و جانشینان اوعلیهم السلام در حال اختیار بسیار خطرناک و موجب خارج شدن از دین می شود، چنان که دشنام به آنان نیز چنین است. از سوی دیگر، شکی نیست که در صورت تقیّه و خطر جانی، دشنام دادن به اولیای خدا و یا مؤمنین در ظاهر مانعی ندارد بلکه برای نجات خود و مؤمنین دیگر واجب و ضروری است.

اما برائت و بیزاری از اولیای خدا [یعنی پیامبر اسلام و امامان معصوم علیهم السلام] در صورت

-1

-2

-3