نسیم رحمت صفحه 106

وای بر نمازگزارانی که نماز خود را ریاکارانه«و نه به نام خدا و برای خدا» می گزارند. در حدیث آمد که تسبیح از ریا همچو سبزۀ گولخن دان ای کیا (1)

نمازی که خداوند منظور نظر دارد

اما نمازی که تنها و تنها برای خداوند و به یاد و به نام خداوند اقامه شود ثمراتی فراوان به بار می آورد،زیرا چنین نمازی همان است که خداوند منظور نظر داشته و از بندگان خویش خواسته است.

وقتی که موسی علیه السلام در وادی طور غرقه نور می شود،صدای خداوند را با این سخنان می شنود.

«إِنَّنیٖ أَنَا اللّٰهُ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ أَنَا فَاعْبُدْنیٖ وَأَقِمِ الصَّلاٰهَ لِذِکْرٖی» (2)

و بدینوسیله از موسی خواست که نماز را تنها به یاد او گزارد.

و البته چنین نمازی است که در دنیا و آخرت سودمند خواهد بود،و در دنیا سودی همچون دوری از خطا و خلاف و در آخرت نیز جنات عدن و رضوان الهی در پی خواهد داشت.

نماز انبیاء

و نماز انبیاء اینگونه بود،چون تنها با نام و یاد او اقامه می کردند.

و البته،آنان نه تنها نماز خود را به یاد خداوند به پا داشته،بلکه هر گام که برمی داشتند،محض رضای او،و به یاد و نام او بود و بس.

«إِنَّ صَلاٰتیٖ وَنُسُکیٖ وَمَحْیٰایَ وَمَمٰاتیٖ للّٰهِ ِ رَبِّ الْعٰالَمیٖنَ» (3)

یعنی نماز و عبادت ما،و زندگی و مردگی ما تنها و تنها برای خداست،و برای

1- 1) مثنوی معنوی،دفتر سوم،بیت 1017.
2- 2) طه14/.
3- 3) انعام162/.