نسیم رحمت صفحه 166

به جُرم یک دو صباحی نشستن اندر باغ

اساساً،شنفتن و یا به دیگر سخن شنیدن،از سفارشات و توصیه های اکید کتاب خداست.

«فَبَشِّرْ عِبادی الَّذین یَسْتَمِعُونَ الْقَول» (1)

خوشا بر احوال کسانی که حرف ها را می شنوند.

و البته،حرف های شنیدنی را باید از زبان باغبان عالَم شنید.

و باغبان عالم حرف های شنیدنی خود را در کتاب خود با نام قرآن کریم گردآورده است،تا انسان هایی که همچون بنفشه عمری کوتاه و نایدار دارند آویزه گوش خویش سازند،باشد که در پی پژمردگی و مردگی در این عالَم،و قرن ها و قرن ها در دل خاک خفتن،به سود و سعادت جاودانۀ آخرت،دست یابند.

خواندنی

حرف های خداوند عموماً شنیدنی است،ونیز خواندنی،واز همین رو کتاب خود را به قرآن نام نهاد،و قرآن یعنی؛خواندنی.و فرمود.تا آنجا که می توانید بخوانید.

«فَاقْرَءوا مٰا تَیَسَّر مِنَ الْقُرآن» (2)

دعوت خداوند

و ما هر چه قرآن می خوانیم جز دعوت چیزی نمی فهمیم،دعوتی که خداوند نسبت به انسان ها داشته،و پیوسته ایشان را به خود می خواند.