نسیم رحمت صفحه 174

گفت ما نیز آن متاع بی بدل

این جهان،ناپایدار است.و آنچه در آن نیز پدید می آید به همین ناپایداری متهم است.و تو گویی که جهان رودخانه ای را مانَد که لاجرم روزی رود خروشان مرگ سرازیر شده و همه را با خود می برد.پس از همین روز اندیشه آن روز را با خود داشته باش،که همین باعث زدودن غرور بی جای تو خواهد بود.

و نیز افزود.این که به دنبال شادی و نشاط،پژمردگی و افسردگی است، همان حقیقتی است که ما آموختیم،و بر تو نیز خواهند آموخت. آسمان روزی بیاموزد تو را نکته هایی را که ما آموختیم

سکه جوانی

و ما هیچ نمی دانیم که آیا لاله مغرور سخن نرگس پژمرده را شنید و یا نشنیده گرفت،البته دانستن این معنا نیز چندان برای ما سود و حاصلی ندارد،اگر او نپذیرفته و نیاموخته است هیچ دلیل آن نمی شود که ما نیز نپذیرفته،و نیاموزیم.

پس،بیایید بپذیریم که سکه نشاط روی دیگری نیز دارد و آن ماتم و اندوه است،همچنانکه سکه جوانی،سوی دیگرش پیری و فرسودگی است،و یا سکه زندگی که به دنبالش مرگ و مردن است.