نسیم رحمت صفحه 218

یافته و ارتباط دارند.

او اگر نام خود را رحمن داده است رحمت را نیز بر خود مسلّم فرموده و اگر نام کریم را بر خود گزیده،کرامت را نیز بر خود الزام و ضرور نموده است.

سند این سخن نیز در کتاب خداست که ذیلاً یاد می شود:

«وَإِذَا جَاءَکَ الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِآیَاتِنَا فَقُلْ سَلاَمٌ عَلَیْکُمْ کَتَبَ رَبُّکُمْ عَلَیٰ نَفْسِهِ الرَّحْمَهَ» (1)

باری،خداوند در این کریم مبارک پیامبر را مخاطب خود قرار داده و می فرماید.وقتی که مومنان به حضور تو بار می یابند به ایشان سلام گوی.

و این،بسیار شگفت انگیز است،زیرا که در آداب دینی ما آمده است که شخص وارد شونده سلام گوید،اما در اینجا پیامبر خود را موظف می دارد که وی بر وارد شنوندگان سلام کند.

و آنگاه فرمان می دهد که به آنان بگوی.خداوند رحمت را بر خویش واجب کرده است.

و افزون بر این نیز می فرماید:

«أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنکُمْ سُوءاً بِجَهَالَهٍ ثُمَّ تَابَ مِن بَعْدِهِ وَأَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ» (2)

اگر بر اساس جهل،غفلت و اشتباه،گناه و معصیتی مرتکب شدید ولی به دنبال آن پشیمان شده و بازگشته و تدارک نمودید،خداوند شما را خواهد آمرزید، و نسبت به شما از سر رحم و عطوفت رفتار خواهد کرد.

بنابراین،او بی علت و بی فلسفه این نام های زیبا را برای خود نخواسته است.

رحمت بی مانند

کسی،که خود مسیحی بود،به محضر امام صادق علیه السلام باریافت،و به یُمنِ