نسیم رحمت صفحه 28

«فَنٰادیٰ فِی الظُّلُمٰاتِ أَنْ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ أَنْتَ» (1)

در دل آن همه تاریکی خدا را می گفت.جز تو کسی نیست،به فریاد رس.

«سُبْحٰانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظّٰالِمیٖنَ» (2)

خدایا ! پاک تویی،و من خود بر خود ستم کرده ام.

هیچ چیز در دربار خداوند ممدوح تر و مقبول تر از اعتراف و عذر خواستن نیست. اگر دانی که بد کرداری و بد رفت بیا پیش از عقوبت عذر خواهان (3)

معذرت خواهی و پوزش طلبی نه تنها مانع اعمال خشم خداوند شده،بلکه موجبات رضا و خشنودی را نیز فراهم می سازد. به گناه اعتراف باید کرد

و به دنبال اعتراف و اعتذار یونس،خداوند به ماهی فرمان دادا که به ساحل رفته و او را بیرون رانده و بر ساحل نشاند.

«وَنَجَّیْنٰاهُ مِنَ الْغَمِّ» (4)

و بدینسان یونس را از اندوه رهانیدیم.

«وَکَذٰلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنیٖنَ» (5)

1- 1) انبیاء87/.
2- 2) انبیاء87/.
3- 3) سعدی.
4- 5) انبیاء88/.
5- 6) انبیاء88/.