نسیم رحمت صفحه 44

نخست خون شده،و سپس استخوان و گوشت و پوست و اندام و آراستگی می یابد.

و به دنبال آن نیز فضایی واسع و پردامنه می خواهد که آن نیز بی پاسخ نمی ماند.و در همین جاست که مادر درد زایمان می گیرد.و در این درد حرارتی فراوان بر بدن وارد می شود به گونه ای که استخوان ها نرم شده و کنار می روند تا مبادا هنگام ولادت بر فرزند آسیبی رسد.و بدینسان،طفل به عالَمی گام می نهد که سقف آن آسمان و سطح آن زمینی واسع و پر پهناست.

«یٰا عِبٰادِیَ الَّذیٖنَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضیٖ وٰاسِعَهٌ» (1)

یعنی از شکم تنگ و پر ظلمت مادر به جهانی آمده است که پنج قاره دارد،و با دریاهای بسیار،و منظره های رنگ در رنگ و پر تنوع،و به هر کجا که عزم و میل مهاجرت دارد می تواند.

براین اساس،باید گفت که بخشی از حاجات و نیازهای انسان در دوران بارداری مادر که همان ایام نطفگی است مرتفع می شود.

که البته این ایام را ما پیش از این پشت سر گذاشته ایم.

در همین جاست که حضرت سیدالشهداء علیه السلام زار زار می گریست و می فرمود:

خدایا ! چگونه در صلب پدران و رَحِم مادران از ما پذیرایی نمودی.

سعدی می گوید.روزی از خود بی خود شدم و پنجه ام را مشت کرده و بر مادرم کوفتم.مادرم گفت.هیچ می دانی در آن چند ماه که تو را در شکم داشتم چه ها کشیدم ؟ فراموش کرده ای که در آغوش من دو سال تمام از شیره جانم نوشیدی ؟ و چه شب ها که نخوابیدم تا تو در خواب آرام باشی ؟ حال آیا مزد این همه حمایت و لطف این است که مشت را گره کرده و بر من بکوبی ؟ !

راستی اگر«مادر»جهت حمل و نوازش ما،خود را مُحِق و صاحب حق می داند و از این رو طالب مزه است،حال آیا خداوند که ما را آفرید و از آغاز آفرینش دست حمایت خود را کوتاه نکرد،و نخستین موهبت او نیز این بود که مادری دلسوز و