نسیم رحمت صفحه 54

و رحمت خداوند به دو گونه است،یکی رحمت عام و دیگری رحمت ویژه، که ابدان و اجسام موجودات به ویژه انسان را مشمول می سازد.

خداوند براساس رحمت عام و گسترده خویش به رحمان یاد می شود همچنانکه بر اساس رحمت خاص و ویژه خویش که نعمت ها و موهبت های بیشمار را بر روح آدمی ارزانی فرموده است،به رحیم یاد می گردد.

از این رو می توان گفت.انسان مظهر رحمن و رحیم است.

و به دیگر سخن وجود آدمی با تمام وجود گویای این کریمه مبارک است.

بسم اللّٰه الرحمن الرحیم

این که در آیه ای از آیات کتاب خود فرمود.«نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَریٖدِ»،ما از رگ گردن به ایشان نزدیکتریم،گواه بر همین معناست،و در حقیقت اشاره به این حقیقت است که اگر انسان در خود تأمل کند می یابد و می بیند که خود جلوه«اللّٰه»و«رحمن»و«رحیم»است،و چیزی از خداوند رحمن و رحیم به او نزدیکتر نیست.

به عدد سوره ها

کلمات مبارک«اللّٰه»،«رحمن»،«رحیم»از مبارک ترین واژه های کتاب خداست،از این رو بیش از همه واژه ها به کار رفته اند،و نه تنها هر کدام به تنهایی بارها و بارها تکرار شده اند،بلکه با یکدیگر و در کنار یکدیگر در کریمه بسم اللّٰه الرحمن الرحیم ،به عدد سوره های قرآن،یعنی یکصد و چهارده بار مکرر شده اند.

از این رو می توان گفت.مقدسترین آیه از آیات این کتاب آسمانی «بسم اللّٰه الرحمن الرحیم» است.

رحمن،رحیم

بسم اللّٰه الرحمن الرحیم یعنی.بنام اللّٰه که پدید آورنده بدن و روح آدمی است.

خداوند رحمن است،یعنی نیازها و حاجات بدن را بر اساس رحمت