نسیم رحمت صفحه 62

و نیز نورِ تابان ماه و ستارگان و هم گرما و سرمای فضا،توان سبز شدن و رشد یافتن و به بازنشست را دارند،و از این همه هیچکدام در دل خاک وجود ندارد.

حال،انسان ها چیزی درست شبیه به همین دانه ها می مانند،همچنانکه دنیا نیز بی شباهت با خاک نیست.از این رو،توصیه کتاب آسمانی و تمامی انبیاء و پیشوایان دین به انسان هاست که از دنیا با تمام جاذبه هایی که دارد دل بر کنند و به سوی عالم بالا و اعلی اوج گرفته و صعود کنند.

انسان اگر اسیر جاذبه های دنیا باشد،و در آن در جا زده و توقف یابد،هرگز سبز نخواهد شد،و نه رشدی می یابد،و نه بار و بری،زیرا در آن جز سیاهی و ظلمت چیزی نیست،و نه از نور و روشنایی خبری خواهد بود،و نه از نسیم دلنواز رحمت حق اثری می باشد.

عالَمِ اعْلیٰ

بنابراین،محصول دعوت و تبلیغ تمامی پیامبران و نیز فرهنگ عرشی تمامی اولیاء پاک حق و کتب آسمانی این است که از دنیا درآیید و به سوی عالم اعْلیٰ حرکت کنید،تا بهره خود را هم از عالم دنیا و هم از عالَم بالا نصیب برید.و تأکید می کنند که ماندن در دنیا و دل بستن به جلوه های کاذب و ناپایدار آن مایه زبان و خسارت و فساد خواهد بود.و کسی که به این حقیقت واقف نیست و یا باور ندارد می تواند تاریخ هم نوعان خود را مرور کند،و ببیند که ایشان براثر دلدادگی به مظاهر خاک و دنیا از کجا به کجا سقوط کرده و فرود آمدند.

یکی از ایشان فرعون بود،که با تن ناتوان،و فکر محدود و نارسای خود فریاد.«انا رَبُّکُم الْأعْلیٰ»زد،و به دنبال آن مبتلا به چه فسادهایی که شد.

باری،آنها که دلباخته دنیا شدند،و در آن محدود و محبوس و اسیر گشتند یا قارون شده،یا هامان،و یا بلعم باعورا،و یا آتیلا و یا نِرُون و یا هیلتر و یا...

و عموماً فسق را پیش،و ظلم را شیوه خود قرار دادند.

ولی آنها که دعوت انبیاء را اجابت کرده،و از دنیا با تمام جاذبه ها و مظاهر