نسیم رحمت صفحه 65

می گرید.

و پیامبر با شگفتی ماجرا را جویا می شود،و خدیجه می گوید.نه برای مرگ، و نه برای تنها شدن تو،و نه برای بی مادر شدن دخترم،و نه برای هیچ چیز دیگر گریه نمی کنم،بلکه گریه ام از این است که هیچ نمی دانم حال که به سوی خداوند می روم او با من چگونه است،آیا از من خشنود بوده و یا ناراضی خواهد بود !

در همین میان جبرئیل فرود آمد،و گفت.خداوند فرموده است سلام مرا به خدیجه برسان و بگو من از تو کاملاً راضی هستم.

یعنی نور که با نور سر جنگ ندارد،بلکه با ظلمت است که کنار نخواهد آمد.

و خدیجه شاد شد و گفت.یا رسول اللّٰه ! اکنون در دلم جای هیچ نگرانی نیست،و در همان حال از دنیا رفت،و چیزی نگذشت که او را به خاک سپرد، و سپس به دنبال فاطمه رفت،وا و را به دامان گرفته و به خانه بازگشت.همینکه به خانه رسید پرسیدم.پدر ! مادرم کجاست.پیامبر فرمود.مادرت درمکلوت اعلی با ملکوتیان عالَم به پرواز است.

راستی،بالا رفتن تا کجا ؟

آیا از ملکوت که جایگاه لقاء و وصال و مشاهده خداوند است چیزی برتر و بالاتر خواهد بود ؟

رحمن

باید به رحمانیت حق توجه یافت.یعنی آنچه از نعمت در اختیار ماست از او بدانیم،و بس.

توجه به رحمانیت خداوند یعنی اینکه سفره های نعمت را از او بدانیم و با دستور او به دست آورده،و نیز مصرف و خرج کنیم،و هرگز نعمتی از نعمت های او را خرج مخالفت با او نکنیم.

رحیم

و رحیمیت،رحمت ویژه خد است و عنایت و نگاهی دیگر است.