اخلاق تبلیغات بازرگانی صفحه 3

پیش گفتار

آگهی و تبلیغ، عبارت است از: ارتباط و معرفی غیر شخصی محصول یا خدمات، از راه حامل های گوناگون در مقابل دریافت وجه، برای مؤسسات انتفاعی یا غیرانتفاعی یا افرادی که به گونه ای در پیام مشخص شده اند.(1)

تبلیغات، علمی است که با وجود پیشینه بسیار، هنوز در ایران ناشناخته است. این علم که هر روز با علوم جامعه شناسی، آمار، اقتصاد و روان شناسی پیوستگی بیشتری پیدا می کند و هنرهایی مانند موسیقی، ادبیات، عکاسی، گرافیک و نقاشی را به خدمت می گیرد، در رساندن پیام فروش به بازارها و مصرف کنندگان، نقش اساسی دارد. تبلیغات، اکنون هیولایی از آمار و ارقام و صدها میلیارد دلار هزینه سالانه است که میلیون ها نفر در سراسر جهان، به این رشته روی آورده اند. همه ما به وسیله تبلیغات، احاطه شده ایم و به گونه ای با آن در ارتباطیم؛ در حال قدم زدن، استراحت، مطالعه نشریه ها، تماشای تلویزیون و... . هر روز بارها و بارها شکل ها و حروف تبلیغاتی را می بینیم و می شنویم. سینما، تلویزیون، رادیو، نشریه ها، نمایشگاه ها، مسابقه های ورزشی و تفریحی، پوسترها، تابلوها و چراغ های نمایش، وسایل نقلیه، کاتالوگ ها، مراسلات پستی، تقویم ها و پیام ها، شکل های گوناگون ارائه تبلیغات به شمار می روند.

بسیاری از کارشناسان با تبلیغات موافقند و آن را نیروی خلاقه ای برای ترغیب و تشویق میل عمومی به مصرف محصول می دانند. با این وجود، گروه های بسیاری نیز با آن مخالفت می کنند و آن را نوعی شست وشوی مغزی، برده سازی مردم، افزایش هزینه تولید و سرانجام برای مصرف کننده زیان بار می دانند. با وجود نظرهای موافق و مخالف، تبلیغات تجاری، علمی پویا است که روز به روز با تحولات اجتماعی،