اخلاق تبلیغات بازرگانی صفحه 59

هماهنگ با دیگر بخش های فرهنگ ساز و مؤثر جامعه، زمینه رسیدن مردم به سعادت واقعی را فراهم آورد. بی گمان، این بدان معنا نیست که هیچ کالایی تبلیغ، هیچ خدماتی توصیه و هیچ محصولی معرفی نشود، بلکه منظور این است که باید کوشید تا تبلیغات از جایگاه خود به عنوان ابزار اطلاع رسانی برای آسان کردن تأمین نیازهای مادی، خارج نشوند و تعادل جامعه را برهم نزنند. در این راه، می توان از تجربه عبرت آموز عرب بهره برد. در این کشورها، رواج فرهنگ مصرف، زیربنای اندیشه هایی شده است که بر اساس آنها، شخصیت و «خود اجتماعی»(1) جدیدی مبتنی بر فردگردایی پدیدار شدهاست. «خود اجتماعی» جدید، دارای معیار موفقیت نامحدودی است و هرگز نقطه پایانی برای موفقیت وجود ندارد. در «خود اجتماعی» قدیم، جایگاهی مشخص، اوج موفقیت بود و فرد پس از رسیدن به آن، احساس آرامش می کرد، ولی «خود اجتماعی» جدید، هنوز راه درازی در پیش دارد. معیارهای وضع شده موفقیت، هر چند در زمان خاصی غیرقابل دسترسی باشند، پدید می آیند و افراد زیادی به سوی آنها کشیده می شوند. این شرایط از یک سو، سازنده و ارزنده است و انسان را به سوی کمال سوق می دهد، ولی از سوی دیگر، درد و حرمان را به بشر تحمیل می کند و او را چون «سیزیف» بر آن می دارد که بار گران سنگ را به دوش کشد و با سختی از کوه بالا رود و تقدیر چنان باشد که پس از به زمین نهادن آن، سنگ به زیر کوه بغلتد و او دوباره همان کار را تکرار کند. سرگشتگی و حرمان بشر امروزی، با وجود همه توانایی هایی که دارد، با وجود تمام بهره ای که از نعمت های جهان می برد، به نوعی از همین تفکر نشئت گرفته است.(2)